اسداللَّه حجازی
به سال 1320، اسداللَّه حجازى در محله سرچشمهى تهران كه یكى از محلات قدیمى و اعیاننشین بود، دیده به جهان گشود. پدرش یكى از شاگردان خوب استاد علىاكبر شهنازى بود به طورى كه هر وقت استاد، بنا به عللى در كلاس حاضر نمىشد وى به جاى استاد، شاگردان را تمرین و دروس ایشان را مرور مىكرد و خلاصه خلیفهى كلاس استاد بزرگى چون شهنازى بود. كودكى وى در محیطى سپرى شد كه مملو از هنر و صفا بود و با این خصوصیات وى مرحلهى طفولیت را پشت سر نهاد. چنین بود كه اسداللَّه از زمانى كه چشم باز كرد با موسیقى آشنا شد و با موسیقى بزرگ شد و زندگى كرد. وى، در سال 1334 براى فراگیرى ضرب كه پایه موسیقى سنتى ایران محسوب مىشود نزد حسین تهرانى مىرود و به فراگیرى ضرب مىپردازد و پس از یك سال علاوه بر استفاده از وجود پدر هنرمند خود جهت آموختن «تار» نزد استاد شهنازى مىرود و به طور سینه به سینه از مكتب استاد استفاده مىكند سپس جهت فراگیرى نت نزد استاد موسى معروفى رفت و نیز در همین زمان شروع به فراگیرى مبانى موسیقى (تئورى موسیقى...) نزد ابراهیم صفایى، رادمرد، سپس پیرنیا و نیز ویولن را نزد یكى از شاگردان استاد صبا در سال 1337 شروع نمود در سال 1339، وى موفق به دریافت گواهینامه و جایزهى اول در نواختن تار بین جوانان ایران مىشود و پس از 13 سال تحصیل در آلمان غربى در رشته ژنتیك گیاهى به اخذ دكترا نائل گردید. وى هنگام تحصیل در اروپا، پس از اجرا و معرفى موسیقى اصیل و سنتى ایران در دانشكده موزیك دانشگاه «یوس توس لیبیگ» در شهر «گیسن» بنا به درخواست رؤساى آن دانشكده شروع به تدریس بعضى از سازهاى ایرانى نظیر: تنبك و سنتور و تار همزمان به فراگیرى چند ساز خارجى مثل: گیتار كلاسیك و پیانو و نیز دیگر مسائل موسیقى فرنگى پرداخت. لازم به تذكر است پس از آموزش تنبك به خارجیان علاقمند این ساز، ایشان تشكیل گروهى تنبكنواز را مىدهد كه حاصل آن اجراى چندین برنامهى متوالى و جالب در آن دانشكده بود كه موجب شناسایى هرچه بیشتر ضرب به خارجیان شد. در سال 1353 كه دكتر اسداللَّه حجازى از اروپا به ایران بازگشت، مجدداً ردیفهاى عالى مرحوم شهنازى را شروع كرد. دكتر حجازى از آن گروه هنرمندان تحصیل كرده و ارزشمندى است كه هیچوقت ساز را براى خودنمایى و وسیلهاى جهت پول درآوردن و مالاندوزى به دست نگرفت و هیچوقت اگر در محفلى دوستانه ساز زد مجذوب دست زدنها و بهبه و چهچهها قرار نگرفت و ساز را فقط به خاطر هنر و نفس آن انتخاب و در حال حاضر هم بر همین معیارها به شاگردان متعدد خود درس مىدهد.
محمد حجازى (مطیعالدوله) نویسندهى باذوق، سید حسن حجازى و عباس حجازى پسر عموهاى شكراللَّه حجازى پدر اسداللَّه حجازى مىباشند، رهى معیرى شاعر و ترانهسراى بزرگ نیز پسر دایى پدر اسداللَّه مىباشد، خواهر مطیعالدوله حجازى بعدها با كلنل علینقىخان وزیرى ازدواج كرد و همبستگى دو خانواده بیشتر گردید. و به طور كلى در یك جمعبندى متوجه خواهیم گردید كه این خانواده، خدمات ارزندهاى به موسیقى و هنر و ادب این مملكت و تشكیل كلوپ موسیقى كردهاند كه در جلد دوم كتاب سرگذشت موسیقى ایران، صفحات 33 و 35 و 41 نوشتهى استاد روحاللَّه خالقى راجع به فعالیتهاى حجازىها اشاراتى شده است.
تألیفات وى: كتاب آموزش تار و سهتار، دورهى اول و دوم به سال 1361، كتاب آموزش تار، دورهى سوم به سال 1362 (شامل 10 قطعه پیشدرآمد، 10 قطعه رنگ، 17 قطعه براى تار، 20 قطعه اتودهاى ایرانى، خارجى در گامهاى ماژور و مینور). كتاب تكنیكهاى مضرابى، شامل (حدود 300 تكنیك جمعآورى و نیز ابداع شده به اضافه چهار درآمد تكنیكى عالى در 4 گام ایرانى). به سال 1362 كتاب دو و سهنوازى با حفظ فرمهاى: فوك، پاساكالیا، آزاد، روندو، (نواسیون و پرلود). بخش آوازهاى ایرانى به سبك جدید با تغییراتى مثل: (استاندارد كردن گوشهها، حذف مطالب گوشه پركن و غیره و ابداع علامات مضرابى كه تاكنون در این باره فعالیتى نشده و مورد نیاز بوده است). همكارى در تألیف و انتشار كتاب آموزش مقدماتى سنتور توسط آقاى منوچهر جهانبگلو، تهیه كتاب ریتمهاى ورزشى (زورخانهاى) با همكارى آقاى فرامرز تهرانى، اسداللَّه حجازى در جوار كار هنرى و تدریس تار و سهتار، خویش در دانشگاه تهران سمت استادى را دارا مىباشد.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
