غلامعلی شهپر
یكى دیگر از هنرمندان گمنام كشورمان شخصى به نام غلامعلى شهپر است كه آقاى حاتم عسگرى دربارهى وى مىگوید: «گویا سال 1340 بود كه چند تن از دوستانم نزدم آمدند و گفتند مردى را مىشناسیم كه هم ویولن مىزند و هم خودش مىخواند و داراى صدایى بسیار گرم است كه هر زمان كه مىخواند بىاختیار مستمعین را تحت تأثیر صداى خود قرار مىدهد. آن وقتها منزل ما خیابان هفده شهریور حالیه بود و به اتفاق دوستان به منزل آقاى غلامعلى شهپر كه واقع در سهراه شكوفه بود رفتیم، منزل وى كه یك خانه محقر شمالى بود به آن وارد شدیم و من با پیرمردى آشنا شدم كه هیكل درشت و دستان بزرگى داشت و سرش هم طاس بود، اسم وى غلامعلىخان و فامیلش شهپر بود.
غلامعلىخان شهپر، سالها در آبادان و اصفهان بوده و كلاس موسیقى داشته و شغل اصلیش پاسبان ادارهى غله و نان بود، مردى بود درویشمسلك و دور از تكبر و ریا و سرش به كار خودش بود و در هر مكانى كه شروع به خواندن و نواختن مىكرد براى خود مریدانى مىیافت ولى اهل نوار و صفحه و رادیو و این مسائل نبود. سبك خاصى داشت كه مختص خودش بود و بسیار حاضرجواب و بذلهگو و این اواخر به او «ویولن مرد» هم مىگفتند قضیه چنین بود كه شبى در همان سهراه، شكوفه كه منزل حسن یكرنگى (هنرمند معلول) هم در همان حوالى قرار داشت، غلامعلى شهپر بود و عدهاى هم از هنرمندان نظیر: مرحوم صبا، تجویدى، شاپور نیاكان و تنى چند، حسن یكرنگى رو به غلامعلى شهپر مىكند و مىگوید اى كاش آقاى شهپر ویولن خود را مىآورد و قدرى ما را محظوظ مىكردند، شهپر هم مىرود منزل خود ویولنش را مىآورد و شروع مىكند به نواختن و خواندن كه همه را تحت تأثیر خواندن و نوازندگى خویش قرار مىدهد، ولى همیشه كه در بسیارى محافل عدهاى حاشیهنشین كارى جز دست انداختن دیگران از آنها برنمىآید شروع مىكنند به دست انداختن او و ویولن وى كه ویولن آلتو بوده چون هیكل او درشت و دستان ستبر و بزرگى داشت ویولن آلتو مىنواخت، یكى از آن چند نفر حاشیهنشین مىگوید كه این ویولن فیل است، دیگرى مىگوید كه ویولن شیر است و وى كه بسیار حاضرجواب بود، بلافاصله مىگوید كه خیلىها «ویولن زن» هستند و من هم «ویولن مرد» هستم و در حقیقت ویولن مرد هم بود چون سبكى ویژه و مخصوص خودش را داشت و من یادم هست تا آخر عمر به وى «ویولن مرد» مىگفتند.
وى آهنگهاى خوبى هم ساخت و چند تایى را هم خودش هم نواخت و هم خواند. این اواخر بازنشسته شده بود و تنها زندگى مىكرد و از حقوق ناچیز خود براى بچههاى محل شكلات و نقل مىخرید و مردى بود بسیار مهربان و خوشخلق و در حقیقت پیر چنگى زمان خود. وى در سال 1360 فوت نمود و حدود نود و اندى عمر كرد. او یكى از هنرمندانى بود كه بسیار موسیقى مىدانست در این راه صدمات فراوانى را متحمل شد و شاگردان بسیارى را بىسر و صدا در تهران و اهواز و اصفهان تعلیم داد ولى گمنام آمد و گمنام رفت. خداوندش بیامرزدش.
(وف 13360 ش)، نوازنده و خواننده. از هنرمندان گمنام است كه سالها در آبادان و اصفهان بوده و كلاس موسیقى داشته، اما شغل اصلیش پاسبان ادارهى غله و نان بوده است. در خوانندگى سبك مخصوص داشته و در اواخر به او ویولن مرد مىگفتهاند. شهپر آهنگهاى خوبى ساخته و چند تایى را هم خودش نواخته و خوانده است. او حدود نود و چند سال عمر كرده است.[1]
نوازنده.
درگذشت: 1360، تهران.
غلامعلى شهپر، سالها در آبادان و اصفهان بود و كلاس موسیقى داشت و شغل اصلیش مأمور نگهبانى ادارهى غله و نان بود. وى درویش مسلك بود.
سبك خاصى داشت كه مختص به خودش بود و به همین سبب به «ویولن مرد» شهرت یافته بود. وى آهنگهایى هم ساخت و برخى را هم خودش نواخت و خواند. سرانجام بازنشسته شد و تنها زندگى مىكرد.
غلامعلى شهپر از هنرمندانى بود كه موسیقى مىدانست و شاگردانى را در تهران و اهواز و اصفهان تعلیم داد.
تبلیغات در راسخون
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.