مرتضی اعیان
در سال 1325 شمسى، كودكى در خانوادهاى اهل هنر و موسیقى دیده به جهان باز كرد كه نامش را مرتضى اعیان نهادند.
این كودك دوران طفولیت را هنوز تمام نكرده بود كه به موسیقى ایران بخصوص سنتى علاقهاى مفرط پیدا نمود و همین موضوع موجب شد كه پدر او، وى را نزد حسین خرسندى كه یكى از نوازندگان باارزش ضرب بود ببرد. مرتضى اعیان بیش از یك سال نزد او كار كرد و به آشنایى با رمز و راز آن پرداخت.
كوشش در یادگیرى و كشش در نواختن و جوشش در سبك و شیوهاى خاص، او را به محضر امیرناصر افتتاح كشاند و او تنها شاگردى بود كه افتتاح براى یادگیرى و پیشرفت وى به طور خصوصى به تدریس پرداخت.
مرتضى اعیان بیش از پانزده سال نداشت كه در برنامهى كودكان رادیو شروع به همكارى كرد ولى پس از یك سال از رادیو كنارهگیرى كرد و این كنارهگیرى و دورى فقط به خاطر آموزش و تحقیق بیشتر در نواختن تنبك بود. وى به سال 1351 بنا به دعوت دكتر داریوش صفوت به مركز حفظ و اشاعهى موسیقى سنتى ایران رفت و پس از امتحانى كه استاد هرمزى از وى به عمل آورد، مورد تأیید ایشان قرار گرفت و اولین گروهى كه همكارى او با آن آغاز گشت متشكل از هنرمندان بزرگى همچون: حسین علیزاده، جلال ذوالفنون، داود گنجهاى، داریوش طلائى، محمد مقدسى، خانم مانىزاده به خوانندگى رضوى سروستانى. همكارى او تا سال 1359 متناوباً ادامه داشت و هنوز كم و بیش نیز ادامه دارد.
مرتضى اعیان در كنسرتهاى متعددى كه توسط گروههاى مختلف در باغ فردوس تجریش، تئاتر شهر، تالار رودكى، جشن هنر شیراز و تلویزیون كرمان به نفع مؤسسات فرهنگى و هنرى و خیریه برپا مىشده شركت مىكرد و بارها به كشورهاى انگلستان، اسپانیا، بلژیك، فرانسه، تونس، و ژاپن همراه هنرمندانى چون: رضا شفیعیان، حسین عمومى، محمد مقدسى، داریوش طلائى، رضوى سروستانى، جلال ذوالفنون و خانم پریسا مسافرت و تحت قراردادهاى فرهنگى و هنرى اجرا كردهاند. وى در كشور آلمان جهت تدریس و شناساندن موسیقى سنتى و بخصوص ضرب كوشش فراوان نمودن و همراه حمید متبسم (تار)، مجید درخشانى (تار و سهتار) و انوشه (نى) فعالیت چشمگیرى دارند و در كشورهاى آمریكا و سوئیس نیز همراه محمدرضا شجریان، داریوش پیرنیاكان (تار)، جمشید عندلیبى (نى) برنامههاى هنرى اجرا نمود.
وى از زمانى كه وارد مركز حفظ و اشاعه موسیقى سنتى ایران شد به امر تدریس و در خارج از این مركز نیز كانون چنگ به مدیریت رضا گرگینزاده و محمدرضا درویشى و علىاكبر شكارچى شاگردان خوبى تعلیم داد كه از شاخصین ایشان مىتوان از: سعید رودبارى، مهرداد اعرابى فرد، هومان پورمهدى، بهمن وكیلیان نام برد.
مرتضى اعیان یك جلد كتاب دربارهى نواختن تنبك و شیوههاى فراگیرى آن تألیف نموده است و امروز یكى از نوازندگان بزرگ و صاحب سبك در تنبكنوازى موسیقى سنتى ایران به حساب مىآید.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
