بیاض امیرعطائی
بیاض امیرعطائى، به سال 1334 در شهرستان میانه دیده به جهان باز كرد. از طفولیت به موسیقى علاقهمند بود و مىخواست روزى نوازنده یا سازنده آلات و لوازم موسیقى گردد و عاقبت هم با علاقه و پشتكارى كه از خود نشان داد، در سال 1354 رسما به استخدام وزارت فرهنگ و هنر وقت درآمد و زیر نظر استاد ابراهیم قنبرى شروع به كار كرد و تاكنون همكارى خود را با این مركز هنرى ادامه مىدهد و داراى مدرك درجه دو هنرى كه معادل فوقلیسانس هنرى است مىباشد. وى مسئول كارگاه سازسازى میراث فرهنگى كشور است و در مصاحبهاى كه در كیهان چهارشنبه 19 مهرماه 1368 با خبرنگار این روزنامه به عمل آورد، درباره سازسازى سنتى و تورم قیمت آن و فعالیت در این رشته از هنر و صنعت مطالبى ایراد داشته و به عقیده نگارنده بسیار جالب و منطقى است و نقل آن در اینجا بىمناسبت نیست:
«استادانى چون استاد زنگنه، ناظمى، هاشمى، زادخیل و... قبلا با كارگاههاى سازسازى دولتى همكارى داشتهاند و در نتیجه تولید آنها به لحاظ كیفى كاملا تأیید شده است. ولى بسیارى از مراكزى كه در بخش خصوصى بهوجود آمدند از اوضاع بهم ریخته بازار سود جستهاند. قبل از انقلاب هركس كه قصد ایجاد كارگاه سازسازى وزارت فرهنگ و هنر مجوز دریافت مىكرد. بعد از انقلاب وزارت فرهنگ و هنر منحل شد و دو وزارتخانه فرهنگ و آموزش عالى و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى وظایف وزارتخانه سابق را به عهده گرفتند. در نتیجه هیچ یك از این دو وزارتخانه مسئولیت صدر و مجوز براى كارگاههاى سازسازى را به عهده نگرفت و در حال حاضر تولیدات این كارگاهها مورد تأیید ما نیست. و گرانى سازهاى سنتى هم مىتواند ناشى از تولید اندك كارگاههاى دولتى باشد چون بعد از انقلاب نیروهاى این كارگاهها كاهش یافت و در حال حاضر نیرویى استخدام نمىشود و در شهرستانهاى هم كارگاههاى دولتى سازسازى وجود ندارد.»
امیرعطائى، مىگفت: «مشكل اصلى كارگاه سازسازى سازمان میراث فرهنگ كشور در حال حاضر كمبود نیروهاى ماهر و باتجربه است، البته در گوشه و كنار مملكت اشخاص وارد و كارآمد و خوبى وجود دارد كه مىشود به نحو خوب و مطلوبى از وجودشان در كارگاه میراث فرهنگى كشور استفاده نمود ولى متاسفانه به علت پایین بود حقوق كه كفاف هزینههاى روزافزون را نمىكند، حاضر به همكارى با سازمان میراث نمىباشند، آنها ترجیح مىدهند كه با دور بودن از قید و بندهاى ادارى به طور آزاد، سازهاى ساخته شده خود را در بازار بىهیچ دردسر و كش و قوسى بهفروش رسانند كه بىشك درآمد حاصله از این راه بیش از حقوقى است كه در اداره دریافت مىدارند و از لحاظ طبقهبندى مشاغل او را مانند یك كار ساده نجار به حساب نمىآورند.
ما هم به خاطر علاقه و حفظ هنر سازسازى این كشور كه با زحمات فراوان و شبانهروزى استاد قنبرى، این هنر زنده و پا گرفت، مصائب و مشكلات را تحمل مىكنیم و حفظ و ادامه كار را وظیفه ملى و میهنى خود مىدانیم و ادامه كار كارگاه را برخود لازم مىدانیم و براى این منظور همراه دوستان هنرمندم از هیچ كوشش فروگذار نخواهیم كرد و اگر هم روزى ما نباشیم، هستند جوانانى كه در این مرز و بوم زندگى مىكنند و به آن عشق مىورزند كه به هنر و فرهنگ آن ارج مىنهند و در راه آن حاضر به از خودگذشتگى مىباشند و این كار را ادامه خواهند داد. زیرا موسیقى بخشى از وجود زندگى مردم میهن ما است و این هنر والا و ارزنده، ریشه در فرهنگ و تاریخ كشور دارد. آنها اینبار امانت و گوهر گرانهبا را به دوش خواهند گرفت و به نسلهاى بعد خواهند سپرد.
باید توجه داشت كه پیش از ما هم، انسانهاى بزرگ و شریفى براى حفظ و نشر این هنر، گمنام آمدند و گمنام زیستند و بدون هیچ چشمداشتى تلاش و كوشش كردند و عمر گرانبهاى خویش را صرف پیشبرد آن ساختند و در فراز و نشیبهاى روزگار با فقر و تنگدستى ساختند ولى به خاطر عشق به هنر و وظیفه ملى خویش هیچگاه از پاى ننشستند و حتى جان شیرین خود را هم در این راه نهادند. استاد ابراهیم قنبرىمهر، پایهگذار اصلى كارگاه سازسازى وزرات فرهنگ و هنر سابق (وزارت ارشاد اسلامى) و مركز حفظ و اشاعه موسیقى سنتى بودهاند كه شاگردان خوبى تربیت كردند كه هر كدام در حال حاضر خود استادانى بزرگ و بنام در این حرفه بهشمار مىروند. سازهاى ساخت استاد قنبرى در خارج از كشور، هر كدام به بهاى بیش از دهها دلار به فروش مىرود كه بزرگترین ویولونستهاى جهان به خصوص اروپایى آن را مىنوازند ولى خود استاد قنبرى در منزلى محقر در یك شهرستان كوچك زندگى مىكند كه تمام وسائل زندگى ایشان به اندازه ارزش دلارى یك ساز او قیمت ندارد.
البته استاد ابراهیم قنبرىمهر، را آنهایى كه مىشناسند و با طبع بلند و همت- والا و درویش مسلكى كه در وى سراغ دارند مىدانند كه او به دنیا و مال دنیا به اندازه پشیزى ارزش قائل نیست، اما روال كار باید درست باشد و به هنر و هنرمند، به صنعت و صنتعتگر باید احترام و ارج در خور او نهاد. به هر حال باید از این هنر ظریف و ارزشمند حمایت جدى شود به سازهاى ایرانى كه دستساز هنرمندان كشور مىباشد و در بسیارى از نقاط جهان از آن در حال حاضر استفاه مىشود برنامه ریزىهاى خاص شده و از آن حمایت جدى شود.»
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
