سیروس رضوانی
در دهم دىماه یك هزار و سیصد و بیست و هشت در شهرستان الیگودرز دیده به جهان گشود. او در دوران كودكى علاقه وافرى به نقاشى، موسیقى و كارهاى دستى خصوصا در زمینه صنایع چوبى داشت و پیوسته آرزو داشت كه در یكى از رشتههاى هنرى موفقیتى كسب نماید، به همین دلیل در دوران دبیرستان پیوسته عضو گروه هنرى دبیرستان خود بوده و در تمامى دوران تحصیل علیرغم نداشتن هیچگونه امكاناتى در شهر زادگاهش رتبههاى خوبى را در رشته نقاشى، آواز و كارهاى دستى از جمله ساخت وسایل ظریف چوبى بدست آورد، او مىگوید: «زمانى كه خودم را شناختم عاشق چوب و كار كردن با این ماده طبیعى كه انس و الفتى خاص با انسان دارد بودم، ابتدا به كار معرق و مشبك كارى كه خود یكى از اصیلترین هنرهاى سنتى ایران است رو آوردم و با تلفیقى از نقاشى و چوب وسایلى را براى منزل خود و دوستانم مىساختم، تا اینكه در یكى از برنامههاى هنرى دوران دبیرستان با دو نفر نوازنده كه تار و سنتور مىنواختند آشنا شدم ناخودآگاه شكل سنتور با آن صداى دلنشین توجه مرا جلب كرد بلافاصله تصمیم گرفتم تا سنتور را براى استفاده شخصى بسازم با تلاش فراوان و بدون هیچگونه كمكى ساخت آن را شروع كردم و با هر مشكلى كه در آن زمان وجود داشت آن را كامل كرده و به تنى چند از دوستان و علاقمندان به موسیقى سنتى نشان دادم كه مورد استقبال آنها قرار گرفت و با تشویق و راهنمایى چند نفر از نوازندگان نعیمشهر الیگودرز دنباله ساخت را گرفتم. رسما و به طور فعال از 25 سالگى به طور جدى و با تحقیق كامل و آشنایى با اساتید بزرگى كه ذكر آنها بدون اجازه این عزیزان جایز نیست كارهایى را ساختم و از نقطه نظران این بزرگان كمال استفاده را نمودم.
در چند سال گذشته تعداد زیادى سنتور از چوب گردو، آزاد و بعضا افرا ساختهام كه در هنرستانهاى موسیقى، كلاسهاى خصوصى در دسترس عزیزان هنرجو قرار گیرد، در حال حاضر درصدد ساخت وسیلهاى هستم كه جایگزین گوشىهاى سنتور گردد و اگر این دستگاه مورد تأیید استادان قرار گیرد، مىتواند كمكى هرچند بسیار كوچك در كم كردن مشكل كوك سنتور گردد. البته این فكر هنوز هم به مرحله اجرا درنیامده و فعلا مراحل مقدماتى و آزمایشى خود را مىگذراند و لازم به ذكر است كه این دستگاه كه حدود یك سال و نیم است كه در دست ساخت قرار گرفته به كمك یكى از دوستداران موسیقى اصیل ایرانى در خارج از كشور تكمیل گردیده كه در صورت موفقیت جا دارد كه از زحمات این عزیز نیز قدردانى گردد».
رضوانى هماكنون در زیرزمین آپارتمانش كه فضاى بسیار كوچكى نیز دارد مشغول ساخت سنتور است و امیدوار است كه بتواند قدمى هرچند ناچیز در راه خدمت به فرهنگ و موسیقى اصیل ایرانى بردارد.
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
