ابوالحسن اردلان

معروف به حاجى فخرالملك، پسر رضاقلى خان والى كردستان و نوه‏ى دخترى عباس میرزا نایب‏السلطنه. در 1243 در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدائى و متوسطه را در دارالفنون تهران به پایان برد، وارد دربار ناصرالدین شاه شد و چون با شاهزاده عبدالصمد میرزا عزالدوله برادر صلبى ناصرالدین شاه از طرف مادر قرابت نزدیك داشت، به مصاهرت او درآمد و این پیوند بیشتر او را مورد توجه قرار داد؛ به طورى كه به او لقب فخرالملكى دادند. در سفر سوم ناصرالدین شاه به اروپا جزء همراهان بود. در 1312 قمرى رئیس فوج عرب و عجم بسطام شد و مدتى حكومت همدان با او بود. بعد به حكمرانى عراق منصوب گردید و سرانجام در 1321 قمرى وزیر تجارت گردید. بعد از مشروطیت نیز چندى عهده‏دار حكومت بود تا اینكه در بهار 1306 به بیمارى كلیه و نقرس درگذشت. فخرالملك در دربار چهار پادشاه مقام ارجمندى داشت و همیشه مورد مشورت بود. تحقیقاً این خانواده سال‏ها در كردستان بلامعارض بودند. او در تربیت فرزندان خود سعى وافر به كار برد و همه‏ى آنها پیشرفت زیادى كردند. فرزندان وى عبارتند از: عزت‏اللَّه اردلان، امان‏اللَّه اردلان، ناصرقلى اردلان، عباسقلى اردلان، و علیقلى اردلان. دختر وى نیز با عبداللَّه مستوفى پیوند زناشوئى بست.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.