نادر باتمانقلیچ

نظامى، دولتمرد، فرزند ابوالقاسم، متولد 1282. تحصیلات نظامى خود را ابتدا در دانشكده‏ى افسرى تهران و بعداً در آلمان به اتمام رسانید و دوره‏ى دانشگاه جنگ را نیز طى نمود. در 1326 به درجه‏ى سرتیپى و در 1330 به درجه‏ى سرلشكرى و در 1336 به مقام سپهبدى رسید. مدتى فرمانده‏ى تیپ اردبیل بود، بعد ریاست اداره‏ى باربرى. و تسلیحات ارتش به عهده‏اش قرار گرفت. چندى هم رئیس تربیت بدنى شد. در 1331 ریاست اداره‏ى شهربانى را دكتر محمد مصدق به او تكلیف كرد، اما نپذیرفت و در همان سال ریاست دفتر نظامى و ژنرال آجودانى شاه را پذیرفت. در مرداد 1332 فرمان ریاست ستاد ارتش را دریافت كرد و با سپهبد زاهدى براى به دست گرفتن حكومت و ساقط ساختن حكومت مصدق همداستان شدند. بالاخره در 28 مرداد 1332 در سمت ریاست ستاد ارتش مستقر گردید. در 1333 با سمت سفیركبیرى به كراچى رفت و مدتى در آنجا بود. بعد سفیر ایران در عراق شد. سپس نماینده‏ى نظامى ایران در سنتو شد. در ترمیم كابینه‏ى دكتر منوچهر اقبال در 1337 وزیر كشور گردید. آخرین سمتش استاندارى خراسان و نیابت تولیت آستان قدس رضوى بود. برخلاف برادرش مهدى باتمانقلیچ مال و ثروتى به دست نیاورد و غالباً با حقوق ادارى خود زندگى مى‏كرد. به درستى اشتهار داشت. با دختر عبدالرحیم میرفندرسكى از اعضاى عالیرتبه‏ى وزارت خارجه و نوه‏ى دخترى مشاورالممالك ازدواج كرد، صاحب دو پسر شد كه یكى از آنها در جوانى از اسب سقوط كرد و درگذشت. باتمانقلیچ سرانجام در 1370 در آمریكا درگذشت.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.