حسین بهرامی

معروف به احیاءالسلطنه، فرزند محمدعلى خان تفرشى. در 1255 متولد شد. پدرش طبیب مجاز بود. او هم كار پدر را تعقیب كرد. مدرسه‏ى پزشكى دارالفنون را به اتمام رسانید و سالى چند نیز در اروپا تحصیل طب كرد. بعد از مراجعت، در تهران مطب دایر نمود و ریاست چند بیمارستان دولتى را عهده‏دار گردید. به علت حذاقت در حرفه‏ى خود، خیلى زود در تهران معروفیت یافت و با رجال و اعیان و اشراف مجالست و حشر و نشر پیدا كرد. بعد از 1300 با على‏اكبر داور و تیمورتاش كه از علمداران تغییر سلطنت در ایران بودند دوست شد، به حزب رادیكال پیوست، در دوره‏ى پنجم از زنجان به وكالت رسید، یكى از آتش‏افروزان درجه‏ى اول تغییر رژیم شد و براى سردار سپه یقه‏درانى كرد. جریان جمهورى كه پیش آمد و سید حسن مدرس در صف اول مخالفان سردارسپه در مجلس سخن مى‏گفت، او براى خودشیرینى و جلب توجه بیشتر ارباب خود در مقام محاجه با مدرس برآمد و سیلى محكمى به گوش وى زد. این سیلى مردم ایران را آن چنان منقلب نمود كه در تهران و شهرستان‏ها دستجات راه افتادند و به نفع مدرس تظاهرات دامنه‏دارى كردند. عده‏اى از مورخین معتقدند همین سیلى باعث شكست جمهورى گردید. در دوران رضاشاه محبوب‏القلوب بود و مشاغلى به او ارجاع مى‏شد. ریاست اداره‏ى كل احصائیه چند مدتى با او بود. زمانى هم به ریاست كل صحیه مملكتى منصوب شد. در آن تاریخ وزارت بهدارى هنوز دایر نشده بود و همان اداره‏ى كل صحیه مملكتى، كار وزارت بهدارى را انجام مى‏داد. بهرامى در دوره‏ى نهم از خرم‏آباد وكیل شد. در 1319 درگذشت. از وى یك پسر و سه دختر باقى ماند.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.