ابوالحسن بهنیا

فرزند خلیل خان مشاورالسلطان، در 1289 در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدائى و متوسطه را در تهران پایان بخشید. در 1307 در مسابقه‏ى محصلین اعزامى به اروپا شركت كرد و به فرانسه اعزام گردید و در پاریس در رشته‏ى مهندسى پل و شوسه درجه‏ى علمى گرفت. در 1315 به ایران بازگشت و در همان سال در وزارت راه استخدام شد و مأمور راه‏سازى در خوزستان گردید. پس از اتمام مأموریت خوزستان در وزارت راه رئیس منطقه‏ى مركز و جنوب شد. بهنیا در سال 1321 در دانشكده فنى با سمت دانشیار استخدام گردید و پس از پنج سال خدمت در دانشیارى به استادى رسید و در 1325 مدیركل وزارت راه شد، سپس به عضویت در هیئت مدیره بنگاه مستقل آبیارى انتخاب شد و در 1329 مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره بنگاه مستقل آبیارى گردید. مهندس بهنیا در ترمیم كابینه‏ى دكتر على امینى چندى وزیر راه بود و پس از سقوط دولت دكتر امینى به سازمان برنامه رفت و رئیس دفتر فنى آن سازمان گردید. آخرین شغل دولتى وى ریاست هیئت مدیره و مدیرعاملى بانك رهنى ایران بود. چند جلد كتاب درسى در رشته‏ى تخصصى او كه در دانشكده فنى تدریس مى‏شد از طرف دانشگاه تهران به چاپ رسیده است. صاحب ترجمه، مردى ملایم و مبادى آداب و با حسن نیت و بسیار مؤدب بود.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.