علی اکبر بینا

فرزند مدیرالسلطنه‏ى تبریزى، متولد 1285 در تبریز. در جوانى جزء محصلین دولتى به اروپا اعزام شد. در فرانسه درجه‏ى دكترا در تاریخ گرفت و به استادى دانشگاه برگزیده شد. مدتى ضمن استادى، معاون و رئیس دانشكده‏ى ادبیات بود. چند سالى نیز به ریاست دانشگاه ملى رسید و در ادوار هیجدهم و نوزدهم از تبریز به مجلس شوراى ملى راه یافت. در دوره‏ى هفتم سنا، سناتور انتصابى تبریز شد. مدتى هم معاون فنى و حرفه‏اى وزارت فرهنگ بود. تألیفاتى دارد كه تاریخ سیاسى ایران از جمله‏ى آنهاست. در 1355 درگذشت. حین‏الفوت 70 سال داشت. از نظر هوش و استعداد و سواد در حد متوسط بود، ولى از زرنگى خاصى برخوردار بود. همیشه مصدر كار بود. از قبول مشاغل پر سر و صدا احتراز مى‏كرد. چند بار براى وزارت دعوت شد، ولى نپذیرفت. در مجلسین مداح دولت بود. از روزى كه از اروپا بازگشت تا هنگام مرگ، بر اثر همین خصوصیات مصدر كار بود. هرگز منشاء خدمات مؤثرى نشد و در مشاغل خود هیچ كار تازه و با اهمیتى انجام نداد. او نمونه‏ى خوب كسانى بود كه طرفدار وضع موجود بودند، از خود تصویر مبالغه‏آمیزى در اذهان بوجود مى‏آوردند و با زرنگى از زیر بار هرگونه مسئولیتى شانه خالى مى‏كردند.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.