فتح اللَّه پاکروان
معروف به مشیر حضور، در 1297 ه.ق در تبریز تولد یافت. پدرش حاج میرزا كاظمخان مشیرلشكر و جدش خان مؤتمن بود. مادرش دختر میرزا تقى خان امیركبیر بود. پاكروان پس از انجام تحصیلات مقدماتى و مطابق معمول زمان، براى ادامهى تحصیل به فرانسه رفت و مدرسهى نظامى سنسیر پاریس را به اتمام رسانید و به ایران بازگشت. در 1280 ش به خدمت وزارت امور خارجه درآمد. پس از چندى ژنرال قنسول ازمیر شد. در انتخابات دورهى دوم مجلس شوراى ملى از طرف مجلس به جاى وثوقالدوله كه مقام وزارت گرفته بود، به نمایندگى مجلس شوراى ملى انتخاب گردید. پس از اتمام دورهى مجلس، وابستهى نظامى ایران در تركیه و بعد روسیهى تزارى شد. پس از آن ژنرال قنسول استانبول گردید. مدتى هم در مصر و بعد در جده شارژ دافر بود. در 1301 وزیرمختار در مصر بود. بعد از مأموریت مصر به تهران آمد و به ترتیب مدیركل و معاون وزارت خارجه شد. از اوایل 1307 تا پایان 1308 كفیل وزارت امور خارجه بود. در آن سال وزیرمختار در اتریش و ایتالیا شد و علاوه بر آن دو كشور، امور مربوط به كشورهاى مجارستان و چكسلواكى نیز توسط او اداره مىشد یعنى در حقیقت وزیرمختار در چهار كشور اروپائى بود. در 1310 به سمت سفیركبیر ایران در اتحاد جماهیر شوروى تعیین گردید و علاوه بر آن سفیر در لتونى و استونى نیز بود. در اواسط سال 1313 به تهران احضار شد و به سمت استاندارى خراسان تعیین گردید. در 1314 كه موضوع تغییر كلاه پیش آمد، در مشهد بین پاكروان استاندار و اسدى نایبالتولیه اختلاف نظر ایجاد شد و اسدى معتقد به این نكته بود كه در مشهد موضوع كلاه فرنگى در بوته اجمال باقى بماند، ولى پاكروان اعتقاد داشت اجراى آن مشكلاتى ایجاد نخواهد كرد. اسدى به علت نزدیكى به رضاشاه در عقیدهى خود پافشارى كرد غافل از اینكه پاكروان هم مورد علاقهى شاه وقت بود. سرانجام در اثر اجراى طرح كلاه، وقایعى در مشهد رخ داد و قیام مسجد گوهرشاد بوجود آمد كه عدهى زیادى از مردم مشهد و زوار شهید شدند و پس از رسیدگى، محرك واقعه اسدى را تشخیص دادند كه محاكمه و اعدام شد. پس از اعدام اسدى، امور نیابت تولیت نیز به عهدهى پاكروان قرار گرفت و در حقیقت ذوالریاستین شد.
پاكروان بلامنازع تا مهرماه 1320 در سمتهاى مزبور بود، تا اینكه به تهران احضار شد و پس از چندى به علت قتل اسدى و قتل شهید سید حسن مدرس تحت تعقیب دیوان كیفر قرار گرفت و به زندان رفت. پس از رسیدگى به پروندههاى مربوطه، اتهامى متوجه او نشد و از زندان خلاصى یافت. چندى بدون شغل در تهران گذرانید تا به همت رجال آذربایجانى به سفارت كبراى ایران در ایتالیا منصوب شد. در دورهى پانزدهم مجلس شوراى ملى عدهاى از نمایندگان طالب نخستوزیرى او بودند ولى صدارت او انجام نگرفت تا در 1330 درگذشت. پاكروان مردى با كفایت، جدى، تحصیلكرده و دیكتاتور بود.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
