علی پرتو اعظم

در 1255 در اصفهان متولد شد. پدرش حاج ابوالقاسم اصفهانى منشى و صندوقدار حاج محمد حسن امین‏الضرب بود. على پس از انجام تحصیلات مقدماتى در اصفهان و تهران، از طرف امین‏الضرب براى ادامه‏ى تحصیلات عازم اروپا شد و در پاریس به تحصیل طب پرداخت و چند سالى در بیمارستان‏هاى فرانسه به كارآموزى پرداخته، در رشته‏ى پزشكى متبحر شد. ضمناً در مدت اقامت خود در پاریس، با علیقلى خان سردار اسعد رابطه‏ى كامل پیدا كرد و جزو دوستان آن مرحوم شد. پس از فتح تهران و ورود سردار اسعد به تهران و دخالت او در تمام امور، دكتر على خان اصفهانى از طرف مجلس به وكالت دوره‏ى دوم انتخاب گردید. پس از تعطیل مجلس، نامبرده به ریاست كل معارف و اوقاف ایران و همچنین ریاست مجلس حفظالصحه منصوب گردید و در همین سمت از طرف احمد شاه لقب «حكیم‏اعظم» گرفت و ضمناً در مدرسه‏ى طب دارالفنون به تدریس پرداخت و تقریباً در آن ایام پزشك معروف تهران و در فن پزشكى بى‏رقیب بود. چندى نیز ریاست مدرسه‏ى عالى علوم سیاسى با او بود. در زمان رضاشاه ریاست بیمارستان دولتى كه از بزرگترین بیمارستان‏هاى تهران بود، به او واگذار شد و قریب 15 سال ریاست آنجا با او بود. در 1314 به عضویت پیوسته فرهنگستان ایران انتخاب گردید و ریاست كمیسیون قضائى به او واگذار شد و ضمناً چند ساعتى هم در دانشكده‏ى پزشكى تدریس مى‏كرد. وفات او در 1317 اتفاق افتاد. هنگامى كه انتخاب نام خانوادگى در ایران اجبارى شد، او «پرتواعظم» را براى خود انتخاب كرد.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.