باقر پیرنیا

فرزند معاضدالسلطنه، متولد 1298، فارغ‏التحصیل دانشكده‏ى ادبیات دانشگاه تهران. بعد از اخذ لیسانس در اداره كل انتشارات استخدام شد و سپس به وزارت دارائى رفت و مدارج ترقى را طى نمود. مدتى رئیس حسابدارى وزارت كار و چند سالى نیز ریاست حسابدارى وزارت امور خارجه را بر عهده داشت. در شهریور 1332 خزانه‏دار كل كشور شد و پس از چهار سال با حفظ سمت به معاونت وزارت دارائى رسید. در 1337 وزیرمختار اقتصادى ایران در آمریكا شد. در 1340 به تهران بازگشت و با سمت مشاور در وزارت امور خارجه اشتغال ورزید. در 1342 در كابینه‏ى امیر اسداللَّه علم، به استاندارى فارس منصوب شد و پس از چهار سال توقف در فارس، با سمت استاندارى و نیابت تولیت عظمى به خراسان رفت و مدتى نیز در آنجا خدمت كرد. پیرنیا در استاندارى فارس و خراسان، منشاء خدماتى گردید؛ مخصوصاً براى شهرسازى و عمران و آبادى شهرها كوشش بسیار نمود. به وضع آستان قدس رضوى سر و صورتى داد. در 1350 جاى خود را به حسن زاهدى داد و از آن تاریخ به بعد در تهران به شغل آزاد اشتغال ورزید. در اواخر حكومت وى در خراسان، بین او و رئیس دولت اختلاف نظر حاصل شد. پیرنیا داوطلب نخست‏وزیرى بود و آشكار و نهان این خواسته‏ى خود را بیان مى‏كرد و دیگران نیز این اختلاف را دامن مى‏زدند. بالاخره حریفش موفق شد و براى همیشه او را كنار گذاشت. پیرنیا مردى جدى، باسواد، خوش‏رو، در ظاهر متواضع و عوام‏فریب بود. در 1366 در آمریكا به بیمارى سرطان درگذشت.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.