منوچهر تسلیمی

در 1302 در قزوین متولد شد. تحصیلات ابتدائى و قسمتى از متوسطه را در قزوین به اتمام رسانید و دوره‏ى دوم متوسطه را در مدرسه‏ى فیروزبهرام طى كرد. پس از اخذ دیپلم براى ادامه‏ى تحصیل به اروپا رفت و در پاریس وارد دانشكده‏ى برمن شد. لیسانس و دكتراى فلسفه گرفت و به ایران بازگشت و دانشیار دانشكده‏ى ادبیات و علوم انسانى شد. وقتى كه دانشسراى عالى از دانشكده‏ى ادبیات منفك شد و واحد فرهنگى مستقلى شد، دكتر تسلیمى به ریاست دانشسراى عالى منصوب گردید و چندى ریاست آنجا را عهده‏دار بود. در 1346 به معاونت وزارت اطلاعات منصوب شد و چند سالى در آن سمت بود تا به ریاست دانشگاه تبریز منصوب گردید. دانشگاه تبریز در آن هنگام بعلت مدیریت ضعیف، وضع اسفناكى داشت. دكتر تسلیمى با جدیت خستگى‏ناپذیر به وضع دانشگاه آذربایجان سر و صورتى شایسته داد. كلاسهاى شبانه دائر كرد و سطح معلومات را بالا برد و بالاخره عدم رضایتى كه در آن دانشگاه وجود داشت از بین برد. تسلیمى پس از سه سال خدمت در دانشگاه تبریز، به تهران بازگشت و بزرگترین كار صنعتى به او واگذار شد و آن سازمان گسترش و نوسازى صنایع ایران بود و او مى‏بایستى قریب دویست واحد صنعتى را سر و صورتى بدهد. اولین قدم وى جلب مدیران لایق و درستكار براى واحدهاى صنعتى بود. وقتى در آن كار توفیق یافت، در بهمن ماه 1354 به وزارت بازرگانى منصوب گردید. وى بلافاصله تغییراتى در سطح آن وزارتخانه داد. دو تن از معاونین وزارت بازرگانى را كه در معاملات شكر متهم به سوء استفاده بودند، بركنار نمود و تعدادى از پرونده‏هاى شركت معاملات خارجى را به دیوان كیفر فرستاد. دكتر تسلیمى تا مرداد 1356 در كابینه عضویت داشت. پس از كناره‏گیرى امیرعباس هویدا او نیز كنار رفت و سرانجام روز پانزدهم آبان ماه 1357 طبق ماده پنج حكومت نظامى بازداشت شد و در 22 بهمن ماه 1357 از زندان خارج و مدتى در انزوا بسر مى‏برد تا به اروپا عزیمت نمود.

منوچهر تسلیمی

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته