سید کاظم جلیلی

معروف به مرشد، متولد 1253، فرزند ابوالحسن جلیلى تحویلدار كه وى از مالكین عمده‏ى یزد بود. تحصیلاتى بسیار اندك داشت. در دوره‏ى چهارم قانونگذارى، از طرف مردم یزد وكیل شد و در ادوار بعد نیز این سمت را به دست آورد و مجموعاً یازده دوره وكیل مردم یزد در مجلس شوراى ملى بود. در دوره‏ى پانزدهم، قوام‏السلطنه از انتخاب او جلوگیرى كرد. در 1328 كه مجلس سنا افتتاح شد، سناتور انتخابى اصفهان و یزد بود. دو دوره در سنا عضویت پیدا كرد. در 1336 درگذشت. در طول مدت نمایندگى در مجلس یكى از كارگردانان اصلى بود. به همین دلیل به وى عنوان مرشد داده شده بود. بعد از شهریور 1320 كه پارلمان ایران قدرت فوق‏العاده‏اى به دست آور، در وضع دولت‏ها تأثیر زیادى داشت و غالباً نخست‏وزیران براى تثبیت خودشان متوسل به او مى‏شدند. در تمام مدت نمایندگى مجلس و سناتورى، هرگز نطقى نكرد، ولى نفوذ معنوى زیادى داشت. مى‏گویند رضاشاه از لحاظ سیاسى به وى عمیقاً اعتقاد داشته است و نظر او را در مسائل مهم سیاسى جویا مى‏شده است. سید كاظم جلیلى یزدى روى اكثر رجال سیاسى كشور نفوذ داشت. با اینكه تحصیلات قابل توجهى نداشت و درس سیاست را جائى نخوانده بود، با شم خداداد بسیار تیزى كه در او بود حوادث و مسائل را پیش‏بینى مى‏كرد. به همین دلیل و نیز به جهت اینكه مردى بود درست كردار، متدین و بى‏غرض، همواره مورد مشورت رجال سیاست قرار مى‏گرفت. یكى از فرزندان سید محمود جلیلى به نام دكتر ابوالحسن جلیلى، به استادى دانشگاه و ریاست دانشكده ادبیات و علوم انسانى برگزیده شد. وى یكى از مبرزترین استادان فلسفه‏ى معاصر غربى در ایران است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.