علی حقنویس

فرزند میرزا جواد، متولد 1250 در قم. تحصیلات متعارف زمان را در قم انجام داد، درجه‏ى اجتهاد گرفت و وارد درسه‏ى سیاسى مشیرالدوله شد. پس از فراغت از تحصیل، به شغل قضا پرداخت. در 1329 ه.ق حسن پیرنیا كه در عدلیه تغییراتى داد، ذكاءالملك فروغى را به ریاست تمیز و صدرالاشراف را به ریاست استیناف و میرزاعلى حقنویس را به ریاست محاكم ابتدائى برگزید و او سال‏ها در شغل قضا بود. در 1295 به سید ضیاءالدین طباطبائى نزدیك شد و در روزنامه‏ى رعد به كار پرداخت و سردبیرى آن روزنامه را عهده‏دار گردید. در سال‏هاى 1298 و 1299 كه سید ضیاء كارگردان اصلى سیاست شده بود، روزنامه‏ى رعد را حقنویس به تنهائى اداره مى‏كرد. وقتى سید به مقام ریاست وزرائى رسید، حقنویس معاون وزارت عدلیه شد و چون وزیر تعیین نشده بود، كفالت هم با او بود. در دوره‏ى ششم از قم به وكالت مجلس انتخاب گردید. پس از خاتمه‏ى مجلس، با رتبه‏ى قضائى در ثبت اسناد اشتغال داشت و بعد رئیس بازرسى وزارت راه شد و در آن تاریخ تحقیقاً مردى فراموش شده بود. در 1328 كه مجلس سنا رسمیت یافت، قرار بود سید ضیاءالدین سناتور بشود، اما قبول نكرد و جاى خود را به همكار و دوست قدیم خود واگذار نمود و به این ترتیب حقنویس در دوره‏ى اول سناتور شد. در دوره‏ى بعد هم سناتور گردید. سرانجام در 1335 در 85 سالگى درگذشت. روى هم رفته مرد بدى نبود، با فضل و مروت و منیع‏الطبع بود. به جاه نیاز داشت، ولى به مال توجه نداشت.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.