علی اکبر دبیر سهرابی

معروف به دبیرالسلطان، در 1251 در تبریز تولد یافت. پدرش حاج وكیل‏الدوله در دربار مظفرالدین‏شاه وزیر وكیل‏الدوله در دربار مظفرالدین‏شاه وزیر تحریرات و رسائل بود و ضمنا امور محمدعلى میرزا ولیعهد در تهران با او بود. سهرابى در تبریز طبق معمول زمان به آموختن زبان و ادبیات فارسى و مقدمات عربى پرداخت. فرانسه را نیز یاد گرفت و در شیوه‏ى منشیگرى كه حسن خط و نگارش مراسلات بود، سرآمد اقران گردید. وى كار خود را از دربار مظفرالدین میرزا ولیعهد در تبریز شروع كرد و سالیان متمادى جزء منشیان و محرران دربار بود. در دوران ولیعهدى محمدعلى میرزا نیز سمت وزارت رسائل را داشت. پس از صدور فرمان مشروطیت، دبیرالسلطان از تهران به وكالت دوره‏ى اول مجلس انتخاب گردید. ولى در مجلس به او اعتناى زیادى نمى‏شد. زیرا آزادیخواهان وقوف داشتند كه او از دوستان و نزدیكان محمدعلى‏شاه است. پس از انحلال مجلس، او از محارم شاه شد و در تمام كارها نظر مشورتى مى‏داد. به هنگام اقامت محمدعلى میرزا در باغشاه، از اركان و بزرگان حكومت بود. پس از سقوط محمدعلى میرزا، مدتى به صورت اختفا مى‏زیست و با املاك وسیعى كه در آذربایجان و كردستان تهیه كرده بود، زندگى مى‏كرد. در 1310 در دوره‏ى هشتم از بیجار گروس به وكالت مجلس انتخاب شد. در دوره‏ى نهم نیز نمایندگى را حفظ كرد. در ادوار دهم و یازدهم از قوچان به مجلس رفت. وفات وى در سال 1318 ش در تهران اتفاق افتاد. دبیر سهرابى مردى فاضل، ثروتمند و بذال بود. در اواخر عمر قسمت زیادى از املاك خود را وقف بیمارستان آستان قدس رضوى نمود. در جوانى با دختر میرزا حسن‏خان مشارالملك ازدواج كرد.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.