علی اکبر دفتری

در 1279 در تهران متولد شد. پدرش میرزا محمود عین‏الممالك و جدش میرزا حسین‏خان وزیر دفتر بود. پس از تحصیلات ابتدائى وارد مدرسه‏ى ایران و آلمان شد و دوره‏ى مدرسه‏ى مزبور را به پایان رسانید و زبانهاى فرانسه، آلمانى و انگلیسى را به خوبى فراگرفت و در 1298 وارد وزارت فوائد عامه شد. چندى در آن وزارتخانه اشتغال به كار داشت، بعد به وزارت خارجه رفت. در سال 1306 بنا به دعوت داور، شغل قضائى گرفت و دادیار دادسراى تهران شد ولى روحیه‏ى او با كار قضائى هماهنگ نشد. مجددا به وزارت امور خارجه بازگشت. در اداره دوم سیاسى مشغول كار شد. ضمنا در مدرسه‏ى نظام هم تدریس مى‏كرد. بعد نایب سفارت ایران در برلن شد. در این ماموریت تحصیلات خود را در دانشگاه برلن در رشته‏ى حقوق ادامه داد و درجه‏ى دكترا در علم حقوق گرفت و رساله‏ى سودمندى كه مورد ستایش متخصصین حقوق آلمان بود نوشت. پس از مراجعت از آلمان، چندى مستشار سفارت ایران در كابل گردید و بعد زیرا برادرش دكتر متین‏دفترى نخست‏وزیر بود. ولى ستاره‏ى بخت برادرش خیلى زود اقول كرد. از نخست‏وزیرى بركنار و تحت تعقیب قرار گرفته به حبس افتاد. دكتر على‏اكبر دفترى هم از این موهبت! بى‏نصیبت نماند و او را هم به زندان بردند و قریب 15 ماه در زندان بود. پس از استعفاى رضاشاه و خروج از ایران، خانواده‏ى متین دفترى از زندان رهائى یافتند و دكتر على‏اكبر دفترى هم آزاد شد و به وزارت امور خارجه بازگشت و ماموریت آمریكا گرفت و سمت مستشارى یافت. چندى هم كاردار بود. در بهار 1325 روزى در منزل نمازى میهمان بود. پس از صرف ناهار به استراحت پرداخت ولى در خواب سكته كرد. حین‏الفوت 46 سال داشت. مرحوم دفترى در ماموریت افغانستان با دختر اعتلاءالملك خلعتبرى سفیر وقت ایران در افغانستان ازدواج كرد و صاحب یك پسر و یك دختر شد. روى هم رفته از افراد فهمیده، باسواد و خوش‏خط و ربط بود.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.