مهدی دیبا

فرزند نظام‏العلماى تبریزى و ملقب به «مكرم‏الدوله» و «شعاع‏الدوله» در حدود 1257 ش در تبریز متولد شد. نظام‏العلماء در كسوت روحانیت بود و از اعیان شهر تبریز محسوب مى‏شد و داراى قدرت و نفوذ فوق‏العاده‏اى بود به طورى كه با مظفرالدین شاه ولیعهد مقیم تبریز با امیرنظام گروسى پیشكار ولیعهد و وزیر آذربایجان مبارزه مى‏كرد و به دستور ولیعهد و امیرنظام، خانه او را اراذل و اوباش غارت كردند. مهدى دیبا براى ادامه‏ى تحصیلات به روسیه اعزام شد و در مدارس متوسطه نظام ثبت‏نام كرد و به كمك علاءالملك عمویش كه چندى وزیرمختار در روسیه بود، به دانشكده نظامى شاهزادگان وارد شد و دوره‏ى مدرسه‏ى مزبور را گذرانید و به درجه‏ى افسرى نائل آمد. پس از بازگشت به ایران با درجه‏ى سلطانى در قزاقخانه استخدام شد و تدریجا درجه‏ى سرهنگى گرفت و سرانجام به میرپنجى رسید ولى مشاغل نظامى را رها ساخته وارد وزارت امور خارجه شد. چندى سركنسول در تفلیس شد و مدتى در باطوم همان سمت را داشت. وقتى به تهران بازگشت، رئیس اداره امور بین‏المللى و جامعه ملل شد. در 1296 ش وزیر مختار ایران در هلند گردید. این ماموریت قریب نه سال طول كشید در 1305 به تهران منتقل شد و سمت مشاورى داشت. در 1309 بازنشسته شد و پس از چندى درگذشت. از وى دو فرزند به نام بهرام و سهراب باقى ماند و هر دو تحصیلكرده مدارس نظام روسیه بودند. سهراب بعد به وزارت امور خارجه منتقل شد و در سفارت ایران در یوگسلاوى خدمت مى‏كرد. سهراب در میانسالى با خانواده‏ى قطبى گیلانى وصلت كرد و صاحب یك دختر به نام فرح شد كه بعدها به همسرى محمدرضا پهلوى درآمد.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.