اسدالله رشیدیان

در 1298 در تهران تولد یافت. پدرش حبیب‏الله‏خان در سفارت انگلیس شغل كوچكى داشت و غالبا واسطه و معرف اشخاص با اعضاى سفارتخانه بود. بعد از 1320 سه فرزند خود را كه سیف‏الله و قدرت‏الله و اسدالله نام داشتند همراه و همكار خود نمود مخصوصا موقعى كه سید ضیاءالدین طباطبائى وارد ایران شد و چون معروف بود، وى عامل سیاست انگلیس در ایران مى‏باشد، برادران رشیدیان به دور او گرد آمدند و در احزابى كه سید تشكیل داد، آتش‏بیار معركه بودند. اسدالله معذلك كه كوچكترین برادر بود ولى استعداد و ابتكار او بر دو برادر رجحان داشت، امور سیاسى را او اداره مى‏كرد و دو برادر دیگر به دنبال تجارت و پیدا كردن پول رفتند چند سینما در تهران دائر نموده و درآمدى سرشار براى فعالیتهاى سیاسى اندوختند. در دوران حكومت مصدق برادران رشیدیان كه علنا با نهضت و جریان ملى شدن نفت در مقام مبارزه بودند و به زندان افتادند و همه‏گونه اختناق و محدودیت براى آنها بوجود آمد. از نخستین روزهائى كه مصدق به قدرت رسید، برادران رشیدیان با تمام قدرت براى سرنگونى حكومت او مى‏كوشیدند. بعد از 1332 رشیدیان و برادرانش در صحنه‏ى سیاسى ایران خورشید درخشنده‏اى بودند. همه كار از آنها ساخته بود و در دربار رفت و آمد داشتند. هركس هرجا مشكلى داشت، به آنها متوسل مى‏شد. در 1339 اسدالله رشیدیان تصمیم گرفت پایگاه سیاسى براى خود درست كند و كاندیداى وكالت مجلس شد و در دوره بیستم از تهران انتخاب گردید. با انحلال مجلس بیستم فعالبت برادران رشیدیان علیه دولت امینى شروع شد. به دستور امینى، اسدالله و سیف‏الله رشیدیان به زندان افتادند. چند ماهى در زندان به سر بردند تا اینكه دستور آزادى آنها صادر شد. این بار مزد مبارزه‏ى خود را از شاه به صورت امتیاز تاسیس بانك گرفتند. به دستور شاه، به آنها اجازه داده شد بانكى به نام تعاونى و توزیع وابسته به اصناف تهران تشكیل دهند. از طرف بانك مركزى كمكهاى موثرى به عمل آمد و سرمایه‏ى آن از طرف چند نفر تامین گردید. در كنار بانك مزبور، شركت بیمه‏اى هم دائر كردند كه آن هم واحدى سوددهنده بود. بانك تعاونى و توزیع رشیدیان چندین بار دچار نوسانات مختلف شد و هربار كه به سقوط نزدیك مى‏شد، بانك مركزى مدیریت آن را به عهده مى‏گرفت و در سامان دادن آن تلاش بسیار مى‏كرد. در فاصله‏ى بین سالهاى 50 و 52 دو تن از برادران فوت شدند. اسدالله از فقدان برادران خود سخت دلسرد و آزرده گردید. گرچه مدیرعامل بانك مزبور بود ولى بیشتر اوقات او در خانه مى‏گذشت و با دوستان در كنار منقل به نقل و گفتگو مى‏پرداخت. اسدالله رشیدیان به تمام معنا جوانمردى داشت. از بلندپایگان زمین‏خورده حمایت مى‏كرد و به طور آشكار و نهان زندگانى آنها را سر و صورت مى‏داد. در بانك او متجاوز از 50 وزیر و سفیر و سپهبد و سرلشكر بازنشسته شاغل بودند و همه حقوق قابل ملاحظه‏اى دریافت مى‏داشتند. وى بیش از شصت سال عمر نكرد.

اسدالله رشیدیان

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته