انوشیروان سپهبدی

فرزند محمداسماعیل در سال 1267 در تهران متولد شد. پس از طى دوران ابتدائى و متوسطه وارد مدرسه‏ى علوم سیاسى مشیرالدوله شد و دوره‏ى چهارساله‏ى آن مدرسه را طى كرد و در 1286 به استخدام در وزارت امور خارجه درآمد. چندى معاون اداره عثمانى بود تا به نایب دومى ژنرال قنسولگرى تفلیس منصوب شد. از دیگر مشاغل وى كارگزاران همدان، معاونت كابینه وزارتى، مدیر اطلاعات، رئیس اداره سوم سیاسى را باید نام برد تا سرانجام به ریاست اداره كل تشریفات منصوب شد. در سال 1308 سمت وزیر مختار ایران در برن و نمایندگى در جامعه‏ى ملل را عهده‏دار گردید و قریب چهار سال در آن سمت مستقر بود. پس از اتمام ماموریت، به تهران بازگشت و معاون وزارت امور خارجه شد و نزدیك به سه سال معاون بود تا به وزیر مختارى ایران در ایتالیا برگزیده شد. در سال 1315 سفیركبیر ایران در اتحاد جماهیر شوروى شد و دو سال در آن كشور به سر برد و در 1319 به سمت سفیركبیرى ایران در تركیه تعیین گردید و این سمت را تا 1323 دارا بود. در سال 1324 در كابینه‏هاى زودگذر ابراهیم حكیمى و محسن صدر، به سمت وزیر امور خارجه معرفى شد. در بهمن‏ماه 1324 در كابینه‏ى احمد قوام به سمت وزیر دادگسترى تعیین گردیدو در مردادماه 1325 در كابینه‏ى ترمیم كابینه، وزیر مشاور شد و در خردادماه 1326 در كابینه‏ى احمد قوام، براى بار سوم به وزارت امور خارجه تعیین شد و در همان سال با سمت سفیركبیر، عازم فرانسه شد. انوشیروان سپهبدى هنگامى كه حكیم‏الملك به وزارت دربار تعیین شد، ریاست تشریفات سلطنتى را بر عهده گرفت و تا سال 1328 داراى همان سمت بود. در آن سال كه مجلس سنا تشكیل گردید، از طرف شاه به سناتورى انتصابى تهران انتخاب گردید و تا مهرماه 1331 در آن سمت بود. در سال 1332 با سمت سفیركبیر، عازم قاهره گردید و پنج سال در آن سمت به سر برد و سرانجام در سال 1341 به سمت سفیركبیر ایران در دربار پاپ تعیین شد و بالاخره در 1345 با شصت سال سابقه‏ى خدمت بازنشسته گردید. فوت سپهبدى در سال 1360 در تهران در سن 93 سالگى اتفاق افتاد. نام خانوادگى او تا سال 1308 «سپهبد» بود، چون درجه‏اى بدین نام وارد درجات نظامى ارتش ایران شد، به وى تكلیف تغییر نام خانوادگى گردید و بالاخره «سپهبد» را به «سپهبدى» تغییر داد. سپهبدى روى‏هم‏رفته از دیپلمات‏هاى ورزیده و متین و بى‏سر و صدا بود.

انوشیروان سپهبدی

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته