محمد شاه بختی

از رجال نظامى متنفذ عصر معاصر است. تولد او در سنه 1265 ش در اشتهارد كرج اتفاق افتاد. از اوایل جوانى وارد قزاقخانه شد و در واحدهاى مختلف خدمت مى‏كرد. مدتى در آتریاد همدان و زمانى در قزوین و اصفهان خدمت كرد. در 1299 جزو اردوى میرپنج رضاخان بود و در حمله به تهران دخالت داشت و روز اول كودتا به درجه‏ى سرتیپى رسد و در طول خدمت خود در ارتش در جنگهاى مختلف شركت كرد. مدتها فرمانده لشكر لرستان و آذربایجان غربى و خوزستان بود. در سال 1312 درجه‏ى سرلشكرى گرفت. در جنگهاى داخلى مخصوصا الوار رشادتهاى زیادى از خود ابراز داشت و نشان ذوالفقار كه عالى‏ترین نشان ارتش بود دریافت كرد. همچنین از رضاشاه شمشیر مرصع جایزه گرفت و ژنرال آجودان شد. در شهریور 1320 فرمانده لشكر خوزستان بود. در زدوخورد با متفقین دخالت كرد و تلفاتى به نیروى انگلیس وارد نمود و به مناسبت این رشادت، با احراز درجه‏ى سپهبدى، فرمانده سپاه جنوب شد. وى دومین سپهبد ارتش ایران است. در سال 1326 با سمت استاندار و فرمانده قوا به آذربایجان رفت و مدتى مشغول سر و صورت دادن به اوضاع آن منطقه بود. در ادوار دوم و سوم سناتور انتخابى شد و در سال 1341 درگذشت. شاه‏بختى پس از تشكیل كانون افسران و درجه‏داران بازنشسته، ریاست كانون را عهده‏دار و تا آخر عمر این سمت را داشت. شاه‏بختى آموختن سواد را از سنین جوانى آغاز كرده بود. در اواخر عمر، یكى از ادباء و شعرشناسان معروف شد و قسمت اعظم شاهنامه‏ى فردوسى را از حفظ مى‏خواند و براى هر حرفى به فراخور موضوع، شعرى از شعرا شاهد مثال مى‏آورد. روى‏هم‏رفته مرد جالبى بود. هنگام مرگ متجاوز از 80 سال داشت. در زمان حیات خود در ابن‏بابویه مقبره‏اى براى خود ساخت كه در آن مدفون مى‏باشد. شاه‏بختى تا سال 1305 به نام سرتیپ محمد زكریا معرفى بود ولى در یكى از جنگها فاتح شد و آن را از بخت شاه دانست و نام فامیل خود را از زكریا به شاه‏بختى تغییر داد. دو تن از دامادهاى او در ارتش مراحل ترقى را پیمودند. سپهبد كریم و رهرام و سرلشكر پژوه افسر دامادهاى شاه‏بختى بودند. فرزندان ذكور او رشد علمى و سیاسى پیدا نكردند.

محمد شاه بختی

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته