باقر شاهرودی

متولد 1265 ش در قزوین و فرزند حاج محمدحسین شاهرودى است. وى پس از انجام تحصیلات مقدماتى به شغل تجارت پرداخت و در قزوین مغازه‏ى پارچه‏فروشى دائر كرد و مختصر املاكى نیز داشت كه در آن به كشاورزى مشغول بود. از جوانى سوداى سیاست در سرش بود و در محافل مختلف رفت‏وآمد مى‏كرد. مخصوصا موقعى كه آتریاد قزوین به فرماندهى میرپنج رضاخان در آق‏بابا استقرار داشت، با بعضى از افسران اردو دوستى پیدا كرد. وى از 1300 به بعد با جراید قزوین همكارى مى‏نمود. وقتى شیخ یحیى واعظ روزنامه‏ى نصیحت را در قزوین انتشار داد، شاهرودى نویسنده و سردبیر روزنامه بود. كم‏كم در قزوین موقعیتى یافت و جزء معاریف شد. در دوره‏ى نهم قانونگزارى، از طرف دولت كاندیداى مردم قزوین شد و چو مردى بى‏سر و صدا و مطیع بود، مورد توجه قرار گرفت و در ادوار دهم، یازدهم، دوازدهم و سیزدهم نیز در مجلس باقى ماند. بعد از دوره‏ى سیزدهم دیگر به مجلس نرفت تا اینكه در 1326 حكیم‏الملك در كابینه‏ى خود او را به وزارت كشاورزى معرفى كرد و قریب چهارماه وزیر كشاورزى بود. تنها تخصص وى در امر كشاورزى این بود كه حدود دو یا سه هكتار زمین در اطراف قزوین داشت كه در آن كشاورزى مى‏نمود. در انتخابات دوره‏ى چهارم مجلس سنا با كمك حسین علاء كه با وى قرابت سببى پیدا كرده بود، سناتور شد و در دوران سناتورى در اثر تصادف مدتى بسترى و خانه‏نشین بود و سرانجام در سن 84 سالگى درگذشت. باقر شاهرودى در جوانى در غوغاى مشروطیت از هواداران حاكم موفق محسوب مى‏شد.