احمد صفاری

معروف به «سالار موید» فرزند محمدحسین‏خان منظم‏السلطنه، در 1265 در لاهیجان متولد شد. پدرش از مالكین عمده‏ى لاهیجان بود. او نیز پس از فوت پدرش به توارث مالك عمده لاهیجان شد. چون مردى مبادى آداب و متین بود و سفره‏ى گسترده‏اى داشت، همه دور او جمع مى‏شدند. در زمانى كه رضاخان در قزاقخانه در درجات پائین افسرى بود، با سالار موید دوستى و نزدیكى پیدا كرد و غالبا به خانه‏ى وى رفت‏وآمد مى‏كرد و از خوان گسترده‏ى او استفاده مى‏برد. بعد از كودتا، دوستى و نزدیكى بین آن دو پابرجا و استوار بود. از اینرو به دستور رضاخان در دوره‏ى هشتم به وكالت مجلس از لاهیجان انتخاب شد و تا زمانى كه رضاشاه در ایران بود، این انتخاب تجدید مى‏شد و مجموعا شش دوره وكیل مجلس شوراى ملى بود. ورود وى به تهران با عنوان نمایندگى مجلس موجب شد تدریجا املاك وسیع خود را در لاهیجان به فروش رسانیده و پول آن را در تهران خرج كند. مشترى اولیه او براى خرید املاكش، احمد قوام بود. قسمت اعظم املاك معمور و آباد خود را به قوام‏السلطنه فروخت و چند ملك مرغوب هم به شاه بخشید. به طورى كه در اواخر عمر مالك آزاد شده بود. نزدیكى و دوستى او با رضاخان همین بس كه نایب محمدعلى‏خان برادر جوان او را به مشاغل مهم رسانید و با درجه‏ى نایبى معاون بلدیه تهران، معاون اداره نقلیه قشون و رئیس املاك بود. سالار موید در 1333 در تهران درگذشت.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.