طاهر ضیائی

فرزند میرزا آقا ضیاءالاطباء، متولد سال 1296 ش در تربت‏حیدریه است. بعد از اخذ دیپلم در ایران به آلمان رفت و از دانشكده‏ى فنى برلن درجه‏ى مهندسى در رشته‏ى معدن گرفت و پس از چندى درجه‏ى دكترا در رشته‏ى زمین‏شناسى از دانشگاه وین دریافت كرد. بعد از مراجعت به ایران، به خدماتى دانشگاهى پرداخت و استاد دانشكده‏ى فنى شد. مدتى قائم‏مقام سازمان برنامه بود، زمانى نیز معاونت وزارت اقتصاد و معاوت صنایع و معادن را عهده‏دار گردید تا اینكه در 1339 در كابینه‏ى جعفر شریف‏امامى، به وزارت صنایع و معادن را عهده‏دار گردید تا اینكه در 1339 در كابینه‏ى جعفر شریف‏امامى، به وزارت صنایع و معادن منصوب شد. از دیگر مشاغل وى مدیرعاملى بانك اصناف و سرپرستى سازمان زمین‏شناسى را باید نام برد. ضیائى در دوره‏ى چهارم سنا (1346) به سناتورى انتخاب گردید و در ادوار بعدى نیز همچنان مقام سناتورى را حفظ كرد. او در سال 1350 كه اتاق صنایع و معادن و اتاق بازرگانى ادغام شدند، به ریاست اتاق صنایع و معادن و بازرگانى ایران انتخاب شد. طاهر ضیائى هر چند تحصیلات عالى داشت و سالها در اروپا بود، روى‏هم‏رفته یك فرد معمولى بود و اگر حمایت شریف‏امامى از او نبود، هرگز صاحب مقاماتى نمى‏شد و از اول خودش را وابسته به او كرد و همه جا به دنبال وى مى‏شتافت. در جمع كردن مال حریص بود و از گرفتن حقوق و پاداش به عناوین مختلف سعى وافى به كار مى‏برد. وقتى در مجلس سنا عضویت یافت، به هر نحوى بود خود را داخل بنیاد پهلوى كه ریاست آن هم با شریف‏امامى بود كرد و همه‏ماهه مبلغ قابل ملاحظه‏اى پاداش و حقوق دریافت مى‏نمود. عنداللزوم از انجام كارهاى خلاف هم روگردان نمى‏شد. روى‏هم‏رفته مرد موجه و قابل اعتماد نبوده است. وى در جوانى به مصاهرت منصورالسلطنه عدل درآمد.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.