محمد فاطمی

از دانشمندان معاصر و قضات عالى‏رتبه‏ى دادگسترى، در 1250 در قم تولد یافت. تحصیلات مقدماتى را از عربى و معانى بیان و كمى فقه و اصول در قم به انجام رسانید. در 1311 ه.ق به تهران آمد و در مدارس سید ناصرالدین و مروى به تكمیل تحصیلات پرداخت. فقه و اصول و كلام و حكمت و ریاضیات و هیئت را به طور كامل آموخت و درجه‏ى اجتهاد گرفت و به تدریس مشغول شد. در آغاز مشروطیت در سلك مشروطه‏خواهان حقیقى درآمد و در راه پیشرفت آزادى و مشروطیت با مخاطراتى مواجه شد. بعد از مشروطیت به خدمات قضائى دعوت گردید. در 1288 به ریاست شعبه‏ى دوم محكمه‏ى بدایت حقوقى منصوب شد، سپس مستشارى، بعد ریاست شعبه‏ى استیناف به او محول گشت. سرانجام رئیس كل استیناف گردید و بعد به مستشارى دیوان عالى كشور ارتقاء یافت. در 1306 در تشكیلات عدلیه‏ى داور ابتدا معاونت دادستان كل و بعد رئیس شعبه‏ى دیوان عالى كشور به او سپرده شد و تا حین‏الفوت همان شغل را داشت. فاطمى مردى دانشمند، ادیب و فقیه بود، مدتها در دانشكده‏ى حقوق و علوم سیاسى تدریس مى‏كرد. پس از تشكیل دانشكده‏ى منقول و معقول، استادى آنجا را قبول نمود و در مدرسه‏ى عالى سپهسالار هم درس مى‏داد. در 1314 پس از تشكیل فرهنگستان بنا به دعوت ذكاءالملك فروغى عضویت آنجا را پذیرفت و از اعضاى موثر بود. تالیفات متعددى از وى باقى ماند كه برخى در مدارس تدریس مى‏شد. از اثار وى فقه فارسى، تعلیمات مدنى ایران توسط فاطمى انجام گرفت. وفات وى در شهریور 1324 اتفاق افتاد. مرحوم فاطمى در زمان حیات از ثروت موروثى، یك بیمارستان شصت تختخوابى در قم تاسیس و آن را وقف عام كرد.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.