عباس فرمانفرمائیان

معروف به سالار لشكر فرزند عبدالحسین میرزا فرمانفرما و از نواده‏هاى عباس میرزا نایب‏السلطنه است. تولد او در 1268 در تبریز اتفاق افتاد و تحصیلات مقدماتى را مطابق معمول زمان و به شیوه‏ى رجال در منزل نزد معلمین خصوصى انجام داد. در 1317 ه.ق هنامى كه فرمانفرما به عتبات تبعید شد، دو فرزند خود كه یكى عباس میرزا بود به عراق برد و در مدارس بیروت به تحصیل واداشت. نامبرده پس از اخذ مدارك متوسطه در بیروت عازم لندن گردید و در مدرسه‏ى نظام آنجا تحصیلات خود را پایان داد و چون به ایران بازگشت، لقب سابق پدرش (سالار لشكر) به او داده شد. ابتدا حكومت همدان به او سپرده شد، مدتى معاونت وزارت عدلیه را تصدى مى‏كرد تا اینكه در كابینه‏ى سپهدار رشتى (فتح‏الله اكبر) ابتدا به وزارت تجارت و فوائد عامه و بعد در ترمیم همان كابینه به وزارت دادگسترى رسید. چندى هم حكومت كرمانشاه را داشت. در كودتاى 1299 به اتفاق پدر و برادرش نصرت‏الدوله توقیف و به زندان رفتند. سالار لشكر در ادوار پنجم، ششم و هفتم نماینده‏ى مردم مراغه در مجلس شوراى ملى بود. بعد از كنار رفتن برادرش نصرت‏الدوله دیگر كارى به او ارجاع نشد، وى از مالكین بزرگ ایران محسوب مى‏شد. دختر رضاقلى‏خان نظام‏السلطنه همسر او بود. هنگام فوت حدود 43 سال داشت. سالار لشكر در مهاجرت همراه نظام‏السلطنه به كرمانشاه رفت و در كابینه‏ى موقت وزیر جنگ شد. از سالار لشكر چهار دختر و دو پسر باقى ماند. یكى از پسران او به نام بهرام، داماد امیر شوكت‏الملك علم شد ولى همسر او در جوانى درگذشت.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.