هرمز قریب

فرزند عباسقلى، در 1294 در تهران تولد یافت. پس از انجام تحصیلات متوسطه وارد دانشكده‏ى حقوق گردید و در رشته‏ى علوم سیاسى لیسانس گرفت و به خدمت در وزارت امور خارجه درآمد و تدریجا مراحل شغلى را در آن وزارتخانه پیمود. چندى رایزن سفارت ایران در پراگ و مدتى رایزن در برن بود. در تهران ریاست چند اداره‏ى مهم از جمله اداره‏ى تشریفات به عهده‏ى او قرار گرفت. در سال 1335 مقام وزیرمختارى گرفت و یك سال بعد سفیركبیر ایران در سوئیس گردید. بعد از سوئیس سفارت كبراى ایران در ژاپن به عهده‏ى او واگذار شد. پس از پایان ماموریت به تهران احضار شد و شاه ریاست كل تشریفات دربار را به عهده‏ى او قرار داد. هرمز قریب مدتى طولانى در آن سمت بود و تدریجا در تمام شئون ریشه یافت و به فكر جمع‏آورى پول افتاد. چند تن از بازرگانان را مورد حمایت خود قرار داد و مشكلات آنها را با دولت حل و فصل مى‏كرد و عنداللزوم از شاه به نفع آنها دستور مى‏گرفت. در گرفتن نشان براى اشخاص و القاب و عناوین محض رضاى خدا قدم برنمى‏داشت. عجولانه و بى‏باكانه براى پر كردن جیب خود تلاش مى‏كرد. بالاخره اقدامات و تندروى‏هاى او به گوش مقامات عالیه كشور رسید. سرانجام در سال 1356 او را به سفارت ایران در رم منصوب نمودند، لیكن وقتى از مركز دور شد اعمال بدش را به نمایش گذاشتند و كاملا به هویت او و اعمالش پى برده شد. هنوز دو سه ماهى در رم در مقام سفارت مستقر نشده بود كه از كار بركنار و به تهران احضار گردید و شایع بود تحت تعقیب قرار خواهد گرفت. در همان سال به هر نحوى بود از ایران خارج شد ولى نتوانست تمام دارائى خود را به خارج منتقل سازد.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.