احمد مجیدیان
متولد 1287 ش و فرزند میرزا حسن خیاط است. تحصیلات خود را در دبیرستان كالج تهران ادامه داد و دیپلم گرفت و جزء محصلین دولتى به اروپا رفت. بانك ملى ایران از بین دانشجویان خارج از طریق مسابقه چهار نفر را براى خدمت در بانك ملى انتخاب كرد، یكى از آن چهار نفر احمد مجیدیان بود كه به هزینه بانك ملى به انگلستان اعزام شد و در رشته بانكدارى و اقتصاد از دانشگاه منچستر فارغالتحصیل شد و به ایران بازگشت و رئیس بانك ملى رشت شد. مدتى رئیس نشر اسكناس و سرپرست خزانه جواهرات بود تا به ریاست نمایندگى ایران در نیویورك منصوب گردید و مدتها در این سمت بود. در زمان صدارت مصدق به تهران احضار شد و به عضویت هیئت مدیره بانك رهنى ایران منصوب گردید و در 1334 ش معاون بانك ملى ایران شد. در آن تاریخ معاونت بانك ملى ایران از مشاغل مهمه مملكتى بود و غالبا اشخاصى از این سمت به وزارت منصوب مىشدند. وى سالها در این سمت مستقر بود تا در 1338 قائم مقام شد. در 1339 ش قانون بانكدارى جدید به تصویب رسید و بانك مركزى تأسیس یافت. ابراهیم كاشانى مدیر كل بانك ملى ایران به ریاست بانك مركزى منصوب شد و احمد مجیدیان هم رئیس بانك ملى ایران شد. اما موقعى كه او بدین سمت منصوب شد بانك ملى فقط یك بانك تجارتى بود و دیگر مركز ثقل اقتصاد مملكت نبود و حسابهاى دولتى در بانك ملى متمركز نمىشد، تنظیم اعتبارات كشور و نشر اسكناس به عهده بانك مركزى ایران قرار گرفته بود و براى بانك ملى جز یك هزینه سنگین چیزى باقى نماند. مجیدیان قریب یك سال رئیس بانك ملى بود ولى تلاش مستمر او به جائى نرسید و درآمد و هزینه تطبیق نمىكرد. در اردیبهشت 1340 دكتر على امینى با اختیاراتى زمام امور كشور را در دست گرفت و به تصفیه حسابهاى شخصى پرداخت، از جمله دكتر احمد امامى دبیر كل حزب ملیون كه رئیس بهدارى بانك ملى و مورد بغض و كینه او بود دستور بر كناریش را به مجیدیان داد. مجیدیان از دستور رئیس دولت تمكین نكرد و كنار گذاشتن او را مولود اشتباهاتى نمود و بالاخره از دستور رئیس دولت گفت كه تغییرات داخلى بانك ملى به عهده من است و دكتر احمد امامى وظایف خود را بنحو احسن انجام مىدهد و موجبى براى بركنارى او نیست. مشاجره بین نخستوزیر و رئیس بانك ملى به اوج رسید و سرانجام عبدالحسین بهنیا وزیر دارائى مأموریت یافت مجیدیان را از كار بركنار سازد. این امر خیلى زود انجام گرفت و مجیدیان از ریاست بانك ملى ایران كنار رفت و فعالیت خود را در بخش خصوصى آغاز كرد. وى در زمانى كه معاون بانك ملى ایران بود پروندهاى در دیوان كیفر روى خرید كاغذ تشكیل شده بود كه سالها در بوته اجمال مانده و رسیدگى نمىشد. پس از بركنارى پرونده به جریان افتاد و تحت محاكمه قرار گرفت و تبرئه شد. پس از استبراء به بنیاد پهلوى رفت و نمایندگى بنیاد در لندن با او بود. در طول زندگى خویش به كسى اجحاف نكرد ولى كفایت و مدیریت او مورد تردید بود. سرانجام در سال 1377 در اروپا درگذشت.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
