جهانگیر محبی

ملقب به ناظم‏الملك مرندى، فرزند محبعلى خان ناظم‏الملك از اعضاء عالى رتبه وزارت امور خارجه، در 1275 ه.ق متولد شد. جهانگیرخان تحصیلات مقدماتى را مطابق معمول زمان در تهران انجام داد و بعد وارد مدرسه‏ى دارالفنون شد. پس از گذراندن دوره‏ى متوسطه براى ادامه‏ى تحصیلات عالیه به استانبول سفر كرد و در آنجا به تحصیل حقوق و علوم سیاسى و جغرافیا پرداخت. پس از فراغت از تحصیل در سفارت ایران در عثمانى با سمت اتاشه استخدام شد و مدتى بعد نایب دوم و نایب اول سفارت بود و سرانجام شارژدافر شد. پس از انتقال به تهران به معاونت اداره عثمانى منصوب شد و بعد رئیس اداره دول همجوار گردید و زمانى نیز عهده‏دار ریاست كارگزینى و كابینه وزارتى را سرپرستى مى‏كرد. مدتى هم سركنسول ایران در بغداد بود. در اوایل مشروطیت به كارگزارى آذربایجان رسید و چندى هم كارگزارى خراسان، سیستان و بلوچستان را برعهده داشت و سرانجام در 1338 ه.ق به معاونت وزارت امور خارجه منصوب شد. در سال 1299 ش در كابینه‏ى میرزا فتح‏الله خان سپهدار رشتى از تاریخ 17 دى ماه تا 28 بهمن ماه 1299 كفالت وزارت امور خارجه را عهده‏دار گردید. میرزا جهانگیر محبى نویسنده‏اى توانا و مترجمى زبردست و شاعرى خوش قریحه بود. زبانهاى فرانسه، عربى و تركى استانبولى را در حد عالى مى‏دانست. صاحب تألیفات و ترجمه‏هاى بسیارى بود كه بالغ بر بیست مجلد است. در 1352 ه.ق در قم درگذشت.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.