غلامحسین مسعود

فرزند مسعود میرزا ظل‏السلطان در 1270 ش در اصفهان تولد یافت و كوچكترین فرزند ذكور ظل‏السلطان بود. قسمتى از تحصیلات خود را در اصفهان انجام داد و در نوجوانى به انگلستان اعزام شد. چند سالى در آنجا به تحصیل اشتغال داشت. بعد از مراجعت به ایران چندى در اصفهان مى‏زیست و املاك زیادى را كه از پدرش به او به ارث رسیده بود اداره مى‏كرد. در آن تاریخ تنها شاهزاده بودن و فرزندى ظل‏السلطان كافى بود كه به هر مقامى كه میل دارد برسد. در دوره پنجم كاندیداى وكالت مجلس از نجف‏آباد اصفهان شد و بالاخره از مجلس سر درآورد و با وجودى كه خود از خانواده قاجاریه بود به انقراض سلطنت خانواده خود رأى داد. در مجلس پنجم با داور و تیمورتاش طرح دوستى و الفت بست و همان باعث شد كه در ادوار ششم و هفتم نیز به وكالت برسد. ولى پس از وقایع فارس و مغضوب شدن برادرش اكبر میرزا صارم‏الدوله والى فارس او نیز كنار گذاشته شد. در دوره پهلوى خیلى گوشه‏گیر شد و فقط كارش ملكدارى و زراعت بود. بعد از رفتن رضاشاه همان رویه سابق را ادامه داد و وارد جریانات سیاسى نشد. چند شركت در تهران دائر كرد كه تجارت و ملكدارى كار اصلى آنها بود. در اواخر عمر از لحاظ مالى در مضیقه قرار گرفت بطورى كه مبالغ معتنابهى به بانك‏ها بدهكار بود و رویهمرفته وضع خوبى نداشت. متجاوز از 90 سال عمر كرد و مردى متكبر و تلخ و پرمدعا بود.

تبلیغات در راسخون