حسن نبوی

در 1280 ش متولد شد. پدرش حاج محمد رحیم از روحانیون و وعاظ نیشابور بود و در بین مردم وجاهت عمومى داشت. حسن پس از تحصیلات مقدماتى بر سیره خانوادگى تحصیلات حوزه‏اى را آغاز كرد و پس از فراگرفتن مقدمات زبان عربى مدتها دوره سطح را در علوم عربى و فقه و اصول منطق فرا گرفت. در 1306 ش وارد كلاس ثبت و اسناد كه تازه تأسیس شده بود گردید و دوره مدرسه مزبور را گذرانید و به استخدام دولت درآمد. پس از چندى كلاس قضایى را طى كرد و رتبه قضایى گرفت و ظرف ده سال از كوچكترین شغل قضایى به دادستانى مشهد رسید . چندى نیز رئیس دادگاه در آن شهر بود. حسن سلوك او با مردم و بى‏نظرى و قاطعیت در انجام امور محوله او را مورد توجه مردم و مقامات دولتى قرار داد تا اینكه در انتخابات دوره چهاردهم به كمك منصورالملك استاندار خراسان و رأى مردم به مجلس رفت. در مجلس چهاردهم مورد توجه تمام دستجات سیاسى بود، هم با سید ضیاءالدین مأنوس بود هم توجه دكتر مصدق را به خود جلب مى‏كرد. در دوره پانزدهم كه انتخابات توسط حزب دموكرات قوام‏السلطنه به صورت انتصابى انجام گرفت براى بار دوم نبوى به مجلس راه یافت و تقریبا جزء كارگردان‏هاى مجلس بود. در دوره شانزدهم به كمك دكتر اقبال وزیر كشور وقت و سپهبد رزم‏آراء به نمایندگى از همان نیشابور انتخاب گردید و در انتخابات نیم بند دوره هفدهم نیز وكیل نیشابور شد. در تیر ماه 1332 به حمایت از حكومت دكتر مصدق از نمایندگى مجلس استعفاء داد و همین امر باعث شد او را دیگر به صحنه پارلمانى راه ندهند. وى از 1332 به شغل قضائى پرداخت و مدتى دادیار و مستشار دیوان كشور شد. در 1339 مهندس جعفر شریف امامى نخست‏وزیر وقت او را به معاونت خویش و وزارت مشاور برگزید و چند ماهى در آن سمت بود. حسن نبوى در 1348 پس از فوت سید ضیاءالدین طباطبائى به پیشنهاد شریف امامى و تصویب شاه قیم صغار و سرپرست اموال سید ضیاءالدین شد و تا حدى در حفظ دارایى او و حیف و میل آن از طرف افراد مختلف جلوگیرى نمود. وفات او در 1364 اتفاق افتاد.

حسن نبوی

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته