منوچهر نیک پور

فرزند عبدالحسین نیك‏پور متولد 1305 ش در تهران است. مدتى در آمریكا در رشته مدیریت بازرگانى و علوم ادارى و اقتصاد تحصیل كرد و به درجه لیسانس رسید. بعد از مراجعت به ایران به مشاغل آزاد پرداخت و حرفه تجارت را پیشه كرد. وقتى پدرش به تأسیس بانك خصوصى پارس مبادرت نمود او را به همكارى دعوت كرد و در آن بانك اشتغال ورزید و معاون بانك پارس شد. خوى ناسازگارى و بلندپروازى او موجب شد با دكتر محمد نصیرى مدیر كل بانك پارس در مقام ستیزه برآید. این مبارزه مدتى ادامه داشت تا اینكه پدرش كه صاحب بانك پارس بود عذر او را خواست. چندى بیكار بود تا توانست عضو هیئت مدیره بانك رفاه كارگران بشود. این سمت را هم عبدالرضا انصارى وزیر كار وقت كه از دوستان او بود، با تلاش فراوان برایش تدارك دید. مدتى كوتاه در این سمت بود ولى با مدیر عامل بانك سلمان اسدى نساخت یا نخواست بسازد و وضع بانك را دگرگون كرد تا اینكه محترمانه عذرش را خواستند و دوباره بیكار شد. امیر اسدالله علم وقتى نخست‏وزیر شد چون با او قرب جوار داشت و غالبا متوسل به او مى‏شد او را به ریاست فروشگاه فردوسى منصوب كرد. دو سالى در آن سمت بود، هم براى فروشگاه فردوسى تجارت كرد هم براى خودش ثروتى به دست آورد. بعد از فروشگاه فردوسى قائم‏مقام بانك تعاون كشاورزى شد تا اینكه در 1342 به ریاست بانك رفاه كارگران به جاى سلمان اسدى برگزیده شد. از بانك به معاونت وزارت كار و ریاست سازمان بیمه‏هاى اجتماعى كارگران منصوب شد و از آنجا هم مدیر عامل بانك سپه گردید و در بانك سپه دست به اصلاحاتى زد. منوچهر نیك‏پور با هوش‏ترین فرزند عبدالحسین نیك‏پور است. مردى تحصیلكرده، مدیر، مدبر، قاطع، پركار و در عین حال لجوج، مبارز، كینه‏جو و خسیس بود. در كنار مشاغل دولتى سهم‏الارث خود را كه مدیریت بیمه شرق و كارخانه شیشه و بلور بود بخوبى اداره مى‏كرد. منوچهر نیك‏پور با دختر فیروزالدوله كامرانى پسر كامران میرزا ازدواج كرد.