مرتضی ویشکائی

از قضات معروف و مشهور و دانشمند ایران در پنجاه سال اخیر است. وى در 1271 ش در شهر رشت تولد یافت. تحصیلات قدیم و جدید را در ایران فراگرفت و در 1306 ش وارد تشكیلات قضائى ایران شد و تمامى مراحل قضائى را از دادیارى، بازپرسى، دادستانى، ریاست دادگاه شهرستان، ریاست دادگاه استان و دادیارى و مستشارى دیوانعالى كشور طى نمود. سالیان دراز ریاست شعب مختلف دیوانعالى كشور با او بود و سرانجام به ریاست دادگاه عالى تجدید نظر انتظامى قضات منصوب شد و سالها در آن سمت بود. وى از قضات روشنفكر و متجدد و حقوقدان ایران محسوب مى‏شد كه علاوه بر تبحر در حقوق اسلامى با حقوق اروپایى نیز آشنائى داشت. ویشكائى با نورالدین الموتى روابط حسنه‏اى داشت. روزى كه الموتى درگذشت او در تمام مراسم تشییع و تدفین حضور پیدا كرد. مأموران ساواك این خبر را به گوش شاه رساندند و شاه عصبانى شد تا اینكه در اولین سلام وقتى سرورى رئیس دیوان كشور از طرف قضات صحبت كرد و گفت كه تمام قضات شاهدوست هستند، یك مرتبه شاه با پرخاشگرى گفته بود حتى آنهایى كه زیر جنازه الموتى را گرفته‏اند؟ البته مراد و كنایه شاه ویشكائى بوده است كه در كنار سرورى ایستاده بود. فرداى آن روز سرورى به دیدار ویشكائى مى‏رود و به وى تكلیف مى‏كند تقاضاى بازنشستگى كند و او هم از این موضوع استفاده كرده و خود را از عدلیه نجات مى‏دهد. چندى بعد فرزند ویشكائى كه به بانك رهنى ریاست مى‏كرد به سبب رفتن زیر جنازه الموتى از كار بركنار شد. ویشكائى در 86 سالگى در تهران درگذشت.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.