عبدالله هدایت

فرزند غلامرضا هدایت (مخبر-الدوله)، متولد 1278 ش است. در 1299 از مدرسه نظام مشیرالدوله فارغ‏التحصیل شد و مدتى هم در فرانسه در مدرسه سن‏سیر علوم نظامى آموخت و دانشگاه جنگ آن كشور را تمام كرد. تا درجه سرهنگى مشاغل مختلف نظامى داشت و در دانشگاه جنگ تهران تدریس مى‏نمود. در 1319 درجه سرتیپى گرفت و به ریاست ركن اول ستاد ارتش برگزیده شد. فرماندهى دانشكده افسرى، معاونت ستاد ارتش، معاونت وزارت جنگ از جمله مشاغل اوست مدتى هم كفیل وزارت جنگ شد. در 1326 درجه سرلشكرى گرفت و ریاست بازرسى ارتش به عهده او بود. در كابینه رزم‏آرا وزیر جنگ و پس از سقوط كابینه فرماندهى دانشگاه جنگ را برعهده گرفت. در 1331 به تقاضاى شخصى بازنشسته شد. بعد از 28 مرداد به وزارت جنگ منصوب شد و در 1333 درجه سپهبدى و چهار سال بعد براى اولین بار در ارتش ایران درجه ارتشبدى به او داده شد و به ریاست ستاد بزرگ ارتشتاران منصوب گردید. هدایت مجموعا در چهار كابینه وزیر جنگ بود. وى در رأس ستاد بزرگ به اداره ارتش پرداخت و غالبا جلوى مداخلات شاه را مى‏گرفت ولى تدریجا بین او و شاه كدورت ایجاد و اساس این اختلاف بر مبناى ورود مستشاران نظام امریكا بود. شاه بدون دلیل عده زیادى از افسران و درجه داران امریكایى را با فوق‏العاده و مزایاى سنگین به ایران فراخوانده بود. هدایت معتقد بود وجود این افسران و درجه داران امریكائى نظم را در ارتش به هم مى‏ریزد و مى‏گفت چگونه ممكن است به یك گروهبان امریكایى حقوقى بیشتر از یك سرلشكر پرداخت. ولى شاه مصر در این كار بود و سرانجام در اثر فشار امریكاییها شاه هدایت را از رأس ستاد برداشت و سناتور نمود و براى اینكه انتقامى هم از او گرفته باشد تا دیگران هوس دخالت در كار ارتش را نكنند دستور داد پرونده سوءاستفاده مالى براى او درست كردند و او را به محاكمه كشیدند. پاى سپهبد وثوق و سپهبد افخمى و سرلشكر دفترى و خزاعى هم به این دادگاه كشیده شد. دادستان ارتش در دادگاه به هدایت اهانتها كرد و او را عبدالله خان خطاب مى‏نمود. هدایت خطاب به رئیس دادگاه (ارتشبد آریانا) گفت مرا امریكاییها محاكمه مى‏كنند. در هر حال پیر مرد محكوم به سه سال زندانى شد و با خفت و خوارى او را به زندان قصر بردند و پس از پایان محكومیت آزاد شد ولى به علت ضربه روحى نتوانست زندگى كند و بلافاصله درگذشت.

عبدالله هدایت

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته