علی هیئت
از رجال دانشمند و قضات عالیمقام دادگسترى بود كه در كابینه على منصور و دكتر محمد مصدق در 1329 و 1330 وزیر دادگسترى بود. پدرش میرزا تقى خان از اعیان تبریز و در دستگاه محمد على میرزا جزو منشیان قرار داشت. میرزا على آقا تحصیلات مقدماتى و فقه و اصول را در تبریز فرا گرفت و سپس عازم نجف اشرف شد و نزد فقهاى عصر مانند آخوند ملا محمد كاظم خراسانى و شریعت اصفهانى و حاج سید احمد شیرازى كه از اجله علماى عصر بودند به تلمذ پرداخت و پس از سالها اقامت در نجف و اخذ درجه اجتهاد به تبریز بازگشت. مراجعت او به تبریز مقارن با نهضت مشروطیت بود. میرزا علىآقا به مشروطه خواهان پیوست و براى تقویت مشروطیت رابط بین علماى نجف و ایران شد و در این راه شهرت زیادى پیدا كرد. بعد از مشروطه به استانبول و مصر سفر نمود و چندى در دانشگاه الازهر قاهره گذرانید و بار دیگر به نجف عزیمت نمود و هنگام جنگ بینالملل اول به ایران بازگشت و وزنه مهمى در سیاست روحانیت شد. در تشكیلات عدلیهى داور قبول عضویت دادگسترى را نمود و به ریاست استیناف همدان رفت. مدتى نیز دادستان استیناف تهران بود تا سرانجام به مستشارى دیوانعالى كشور منصوب شد. چندى بعد به ریاست دادگسترى آذربایجان منصوب گردید. بعد از شهریور 20 به تشكیل كلوپ آذربایجانیها در تهران اقدام نمود و به تشكیل یك دسته سیاسى كه متمایل به آلمانها بودند همت گماشت، لیكن در 1322 از طرف متفقین بازداشت و به اراك منتقل شد و دو سال در زندان متفقین بود. بعد از استخلاص ابتدا رئیس شعبه شد و بعدا در 1325 دادستان كل دیوان كشور گردید. بىنظرى و قدرت وى در كارها سر و صورت زیادى به عدلیه داد. محاكمه تدین و سهیلى در دوران دادستانى او انجام گرفت و مساعدتهاى او موجب تبرئه آنها گردید، مخصوصا حمایتى كه از سهیلى در ادعانامه دادستان شده بود به خوبى نشان مىداد دادستان موافق تبرئه او مىباشد.
در 1329 ش در كابینه سه ماههى منصورالملك وزیر دادگسترى شد و پس از سقوط كابینه به سناتورى انتصابى رسید. در كابینه مصدق نیز وزارت دادگسترى داشت ولى بین آنها اختلاف نظر ایجاد شد و هیئت كنار رفت. در 28 مرداد 1332 از طرف سپهبد زاهدى با اختیار تام به استاندارى فارس منصوب شد ولى هنوز چند روزى از این مأموریت نگذشته بود كه میرزا شفیع جهانشاهى رئیس دیوانعالى كشور درگذشت و هیئت مأمور آن كار گردید و در آبان ماه همان سال به ریاست تمیز برگزیده شد تا 1335 در آن سمت باقى ماند. در آن سال گلشائیان وزیر عدلیه با اختیارات مفوضه دیوانعالى كشور را منحل كرد و هیئت نیز بازنشسته شد و پس از یك بیمارى ممتد در 1344 درگذشت. سنش هنگام فوت 82 سال بود.
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
