يکشنبه، 21 فروردين 1390
تخمین زمان مطالعه:
موارد بیشتر برای شما

آغادوست

آغادوست
پیش از 962 ق، فاطمه خاتون متخلص به دوستى از زنان شاعر و ادیب. وى دختر درویش قیام سبزوارى بود. آغادوست در ادبیات و علم عروض وقوف و بصیرت كافى داشت و داراى طبعى سرشار بود. تذكره‏ها از او به نامهاى آقادوست و آغنه دوست نیز یاد كرده‏اند. اشعار زیر از اوست: هر كجا آن مه به آن زلف پریشان بگذرد هر كه كفر زلف او بیند ز ایمان بگذرد اى محبان بوالعجب دردیست درد عاشقى هر كه دامن گیرد این دردش ز درمان بگذرد هر كه عاشق شد از او دیگر سر و سامان مجوى زانكه عاشق ترك سر گوید ز سامان بگذرد در فراقش «دوستى» گوید چو ابر نوبهار گریه‏ى زارش چو بیند ابر گریان بگذرد ز آشنایى تو عاقبت جدایى بود فغان كه با تو مرا این چه آشنایى بود
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.