مصطفی صفایی خوانساری
(تو 1321 ق)، عالم امامى و فقیه اصولى. در خوانسار به دنیا آمد و همان جا نشوونما یافت و مقدمات را از آقا سید على خوانسارى، دایى خویش، فرا گرفت. سطوح را نزد پدرش آموخت. در 1340 ق به قم رفت و در حوزهى درس آیتالله حایرى حاضر شد و چندین دوره فقه و اصول را نزد ایشان خواند و مقام اجتهاد و استنباط را حائز شد. وى از آیتالله اصفهانى و آیتالله نایینى، آن مدتى كه آن دو در قم بودند، بهرهمند گردید. همچنین مدتى از آیتالله قمى و آقازادهى خراسانى و آقا رضا مسجد شاهى و میرزا محمد صادق اصفهانى استفاده كرد. با ورود آیتالله بروجردى به قم از اصحاب استتفاء و خواص حواریون ایشان گشت و به تدریس فقه و اصول اشتغال یافت. او از نوزده تن از مراجع عظام نجف و قم و مشهد و اصفهان و تهران اجازه اجتهاد و روایت داشت. وى در قم درگذشت و در مسجد بالاى سر حضرت معصومه (ص) دفن شد. او داراى تصنیفات و تألیفات بسیارى است كه از آن جمله: «الدیانه الاسلامیه و معتقدات الامامیه»، در اصول اعتقادات؛ «تقریرات» درس آیتالله حایرى، رد اصول و صلاه و نكاح و مكاسب؛ «الجواهر المودعه»؛ رسالههایى در تفسیر آیات «مبداء و معاد».[1]
عالم علوم دینى.
تولد: ربیعالاول سال 1321.
درگذشت: 24 مهر ماه 1371.
حضرت آیتالله حاج سید مصطفى صفایى خوانسارى، فرزند آیتالله حاج سید احمدحسین صفایى صاحب كتاب كشف الاستار عن وجه الكتب و الاسفار، بود. مقدمات و سطوح و مقدارى از فلسفه و حكمت را نزد دایى و پدرش و دیگر اساتید خوانسار فراگرفت. در سال 1340 ق. به شوق فراگیرى علوم اسلامى به قم آمد و در درس آیتالله العظمى عبدالكریم حائرى حضور یافت و چندین دوره فقه و اصول را در محضر ایشان فراگرفت. همزمان در محضر حضرت آیتالله سید ابوالحسن رفیعى قزوین، كتاب اسفار را و در محضر حضرت آیتالله شاهآبادى، كتاب مصابح الانس و شرح فصوص قیصرى را فراگرفت. از اساتید دیگر ایشان مىتوان از آیات عظام سید ابوالحسن اصفهانى و میرزا حسین نایینى (كه در توقف هشت ماه آنان در قم از حضورشان بهره برد)، میرزا محمد آقازاده، حاج شیخ مرتضى آشتیانى، حاج شیخ محمدرضا مسجدشاهى، میرزا محمدصادق احمدآبادى اصفهانى نام برد.
آیتالله خوانسارى از آیتالله حائرى اجازه اجتهاد و از حضرات آیات عظام، حائرى، اصفهانى، بروجردى، آقا ضیاء عراقى، آشتیانى، ابوالمجد مسجدشاهى، شیخ محمدتقى خوانسارى، میرزا محمد فیض، محدث قمى، میرزا محمد عسگرى تهرانى، شیخ آقا بزرگ تهرانى، مرعشى نجفى، سید عبدالحسین شرفالدین و میرزا رضى تبریزى و برخى دیگر اجازهى روایات دریافت كرده است. از آثار وجودى ایشان كتابخانهاى بزرگ- كه داراى صدها نسخه خطى است- و بناى مسجدى در خوانسار و مسجدى در قم را مىتوان نام برد. تألیفات وى عبارتند از: حاشیه بر وسیلة النجاة، تقریرات درس فقه و اصول آیتالله حائرى، حاشیه بر دررالاصول، رسائل، مكاسب، كفایه، قوانین و شرح لمعه، الدیانة الاسلامیة (در اصول عقاید)، الجواهر المودعة، تفسیر مبدأ و معاد و...
حضرت آیتالله صفایى خوانسارى صبح روز جمعه بیست و چهارم مهر 1371 (هیجدهم ربیعالثانى 1413) در نود و دو سالگى چشم از جهان فرو بست و در مسجد بالا سر حضرت معصومه (س) به خاك سپرده شد.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
