قاسم مدهنی
شهید قاسم مدهنی : فرمانده محور عملیاتی تیپ57ابوالفضل(ع)(سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)
سال 1341 در خانوادهاي مستضعف و اصيل در روستاي چشمه علي واقع در بخش پاپي در شهرستان خرمآباد ديده به جهان گشود. چون روستاي زادگاهش فاقد دبستان بود، وي را به مدرسة يكي از روستاهاي مجاور موسوم به كن كبود فرستاند. تحصيلات ابتدايي خود را در اين مكان گذارند، ولي از آنجايي كه اين روستا نيز فاقد امكانات آموزشي بالاتر بود، در نتيجه پدرش او را براي ادامة تحصيل به شهرستان خرمآباد فرستاد. با پشت سر گذاشتن مقطع راهنمايي، مرحلة متوسطه را در دبيرستان آيت ا... طالقاني خرم آباد ادامه داد.
اين زمان مقارن با پيروزي و سالهاي اول انقلاب اسلامي بود. وي از طريق انجمن اسلامي دبيرستان تلاش پيگير خود را در جهت گسترش ارزشهاي اسلامي آغاز كرد. در سال 1360 با علاقهاي هر چه تمامتر به عضويت سپاه پاسداران انقلاب اسلامي خرم آباد در آمد و تلاش بيوقفة خود را در راستاي اهداف عالي اسلام ناب محمدي (ص) و رهبري ولي فقيه بهصورت بسيار فعال و خستگيناپذير دنبال نمود. ايشان با علاقة زيادي كه به دفاع از انقلاب داشت، بلافاصله به صورت داوطلبانه راهي جبهههاي نور عليه ظلمت گرديد و در عمليات طريقالقدس توانستند با استعانت از عنايات خداوند متعال و بهرهگيري از نيروهاي اسلام شهر «بستان» را از لوث وجود بعثيان عراق پاك نمايند. بعد از آن پيروزي بزرگ و سركوبي دشمن در آن منطقه، لياقت و شايستگي قابل توجه و تحسينبرانگيز او باعث شد كه مسئولين با مشاهدة خصوصيت بارز و كارايي چشمگير، در صدد برآيند تا به تناسب شرايط، مسئوليتهايي را به شرح ذيل به وي واگذار نمايند:
1) عمليات والفجر مقدماتي و همچنين والفجر 1، مسئوليت فرماندهي گردان را به ايشان محول نمودند. پس از تشكيل تيپ مستقل 57 ابوالفضل (ع) در واحد عمليات و عمليات آن تيپ مسئوليت خطيري را تقبل نمود و به تلاش هاي خستگيناپذير خود تداوم بخشيد. پس از آن مسئوليت يگان حفاظت سپاه ناحية لرستان را عهدهدار شد. در اين وظيفة خطير مسئوليت محوله را به نحو احسن انجام داد. در آزمون ورودي آموزش فرماندهي عالي جنگ موفق شد .
اوماموريتهاي خطيري را كه تقبل ميكرد، پيروزمندانه به انجام ميرسانيد.
2) در عمليات والفجر 10 در منطقة عمومي حلبچه و بيتالمقدس 4 كه منجر به آزادسازي شاخ شميران گرديد، حضور فوقالعاده موثري داشت و در تمام صحنههاي پيكار، ايثارگري به تمام معنا بود.
سرانجام اين فرماندة دلاور پس از فداكاريها و ايثارگريهاي بيدريغ، به تاريخ 27/3/1367 در ارتفاعات «فميش» به فيض شهادت نايل آمد و همانند شهداي كربلا تربت پاك ميدان خون و شهادت را جايگاه عروج خويش ساخت.
اودر فرازی از وصیت نامه اش چنین می گوید:
پروردگارا ! از آنكه مرا سعادت آن بخشيدي كه در راهت قدم بردارم و براي تو به جهد و تلاش دست يازم، هزاران بار سپاست ميگويم. اي داناي بخشنده تو مرا از لجنزار به بهشت، بادية نبرد حق عليه باطل هدايت كردي، تو مرا توفيق آن دادي كه خويشتن را درك كنم، پي برم كه براي چه مرا آفريدي و آنگاه سعادتم بخشيدي كه از ميان فراوان راههاي موجود در زندگيم، شاهراه ايثار حسينگونه را بپذيرم. پروردگارا ! با قلبي سرشار از عشق به درگاهت روي آوردهام و ميدانم كه نااميدم نخواهي كرد. پروردگارا تو را به جلال و عظمت و كرمت سوگند مي دهم كه لحظهاي اين بندة حقير و گناهكارت را به حال خود فرو مگذار، زآن كه بي لطف تو تباهم.
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
