علی رافعی

استاد علی رافعی در شهریور 1337 در یکی از خانواده های اصیل و مذهبی تهرانی به دنیا آمد. پدرش از شاگردان نزدیک مرحوم استاد مهدی الهی قمشه ای بود که نقل است هنگامی که در کودکی علی را دید به پدرش مژده داد که وی در مسیر علم و معرفت کوشش خواهد نمود و از او خواست موجبات موفقیت بیشتر فرزندش را فراهم سازد.
استاد مراحل تحصیلی متعارف را از دبستان تا دبیرستان در مدرسه علوی گذراند . در علوی با دکتر علی مدرسی آشنا شد و وی که از شاگردان نزدیک مرحوم شیخ رجبعلی خیاط بود، ایشان را تحت تربیت عرفانی خود قرار داد. از سوی دیگر از اوان نوجوانی وی توفیق داشت به محضر خاص اساتید بزرگ زمان خود یعنی مرحوم میرزا عبدالکریم روشن و مرحوم علامه محمد تقی جعفری راه یافت و تا پایان عمر آن دو بزرگوار یعنی قریب به بیست و یک سال در محضر علامه روشن و قریب به بیست و شش سال در محضر علامه جعفری تلمذ نمود. استاد رافعی در محضر اساتید بزرگوار خویش دروس تخصصی را در حوزه های تفسیر قرآن کریم، عرفان اسلامی، فلسفه غرب، نهج البلاغه، فقه و اصول، مبانی انسان شناسی و ... فراگرفت. در این میان از محضر اساتید دیگری چون مرحوم استاد شهید مطهری، شهید مظلوم دکتر بهشتی، شهید دکتر مفتح، مرحوم استاد مهدی حائری و ... نیز بهره مند شد. 
استاد پس از اتمام دوران دبیرستان پس از قبولی در دانشکده الهیات دانشگاه تهران در گرایش ادیان و عرفان تطبیقی آغاز به تحصیل نمود و تا اخذ مقطع دکتری ادامه تحصیل داد. ایشان از هجده سالگی به کسوت معلمی در آمد و مشغول به تدریس در مدارس تهران شد. این دوران مقارن بود با اوج گیری جریان انقلاب شکوهمند اسلامی و استاد نیز با پیوستن به جرگه مبارزین فرهنگی ، فعالیت های مبارزاتی خود را در حوزه مذهبی و فرهنگی در قالب سخنرانی و روشنگری در راستای ارشادات حضرت امام خمینی (ره) آغاز کرد .
با پیروزی انقلاب اسلامی و شروع جنگ تحمیلی، با حضور در جبهه های نبرد حق علیه باطل ، ضمن مبارزه به فعالیت های فرهنگی خود در میان رزمندگان اسلام ادامه داد اما با تمامی این مشغله ها از کسب فیض در محضر اساتید غافل نشد و تا آخرین لحظات حیات اساتید مذکور با ایشان محشور بود.
استاد پس از اخذ کارشناسی ارشد، به دعوت دانشگاههای مختلف کشور به تدریس در آنها پرداخت که تا به امروز نیز ادامه دارد. مراکز علمی چون دانشگاه تهران، دانشگاه امام صادق(ع)، دانشگاه الزهرا (س)، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، دانشگاه مذاهب اسلامی، حوزه علمیه شهید مطهری و دانشکده اصول دین که هم اکنون نیز به عنوان عضو هیئت علمی به تدریس در آن مشغول است از جمله مراکزی هستند که وی در آنها به تدریس و فعالیتهای علمی و اجرایی پرداخته است.
مهمترین تعلیمی که وی در زندگی خویش از اساتید خود فرا گرفته، تعلیم در حوزه عرفان است. استاد رافعی همچون اساتید بزرگوار خویش، خاستگاه عرفان را بینش دقیق و عمیق از دین مبین اسلام و سیره و روش معصومین (ع) می داند و معیار سنجش معرفت را قرآن کریم و تعالیم ماثور اهلبیت (ع) بر می شمرد. ایشان برای عشق و محبت نقشی محوری در زندگی قائل است. عشقی که نه افیونی بلکه سازنده بوده و مایه تربیت انسان می گردد. در واقع از دید ایشان، عشق بن مایه هستی و بهانه¬ی خلقت است و این عشق است که با اتصال به منشأ حقیقی خود انسان را به سرمنزل مقصود که همانا مقام قرب خدا، حضرت محمد(ص) و آل مطهرش (ع) است. در این میان، طلب، تلاش و اراده برای کسب معرفت جایگاه ویژه ای دارد و در حقیقت ایشان به پیروی از علامه جعفری (ره) به عنوان تنها شاگرد عرفان آن بزگوار و کسی که به امر علامه مسئولیت علمی آثار ایشان را بر عهده داشته است، عرفان را به دو دسته عرفان مثبت که همانا عرفان زندگی، عرفان مسئولیت و تکلیف و عرفانی اجتماعی مبتنی بر اصول مسلم دین مبین اسلام و عرفان منفی که اگرچه ممکن است بهره هایی از معرفت برده باشد اما مجال بروز و ظهور تمامی ابعاد عرفانی اسلام ناب محمدی (ص) را ندارد و در واقع همان عرفانی است که از مسیر اصلی خویش منحرف شده است تقسیم می کند. عرفان مثبت همان سرچشمه¬ی معرفتی است که به وقت خود ممکن است در قالب های مختلفی ظهور و بروز یابد و آنجا که لازم باشد از کنج خلوت و سجاده نشینی به مهمترین عرصه های زندگی اجتماعی وارد می شود. شاید از همین روست که در زندگی ایشان شاهد فعالیت های موفق مدیریتی نیز هستیم. در یک کلام عرفان از منظر ایشان عرفان مدیریت تمامی ابعاد زندگی و حیات بشری است که در عین پرداختن به نیازهای معنوی و روحی انسان، نگاه دقیقی به ابعاد زندگی و حیات مادی وی نیز دارد و این همان راه تعادل و میانه روی اسلامی است.
اگرچه بیشتر عمر استاد به تربیت شاگردان گذشته و کمتر دست به قلم برده اند اما آثاری چند نیز از ایشان منتشر شده یا در حال انتشار است که عبارتند از : مجموعه¬ی مثنوی پژوهی از دریا به دریا که حاصل تلاش چند ساله مجموعه ای از همکاران به دستور علامه جعفری (ره) و تحت نظر ایشان بوده ، تکاپوی اندیشه ها که در بردارنده مجموعه دیدارهای شخصیتها و متفکران بزرگ جهان با علامه جعفری است، رساله در عشق با محوریت اندیشه های مولوی و عراقی، رساله در محبت از منظر قرآن کریم و سیره پیامبر عظیم الشان اسلام(ص) ، مجموعه مقالات در حوزه های مختلف و همچنین گزیده هایی از جلسات شرح مثنوی که در دست آماده سازی و انتشار است.
والسلام