محمد واحدی

سيد محمد در خانواده اي مشهور به فضل و تقوي در كرمانشاهان متولد شد. وي در مسائل سياسي و اجتماعي يكي از مخالفان حزب سازي و مسلك تراشي بود. هم دوره با نواب صفوي و علاقمند به وي دوش به دوش هم، هدفشان دفاع از اسلام بود.گروه : علوم انساني رشته : الهيات و معارف اسلامي والدين و انساب : سيّدمحمّد در خانواده‏اي مشهور به فضل و تقوي‏ در كرمانشاه متولد شد. بيش از 5 سال نداشت كه پدر بزرگوارش، آيةاللّه حاج سيدمحمدرضا مجتهد قمي (واحدي)، را از دست داد و مادرش «خانم آل‏آقا» بار سنگين اداره زندگي و تربيت فرزندان را مردانه به دوش كشيد و به قدري در انجام وظائف خطير سرپرستي خانواده كوشا و دقيق بود كه زبانزد همه گشت.تحصيلات رسمي و حرفه اي : سيدمحمد واحدي ابتدا در «سُنقر كُليائي» به تحصيل پرداخت و بعد به همراه خانواده‏اش به قم آمد. در دبيرستان «حكيم‏نظامي» قم ادامه تحصيل داد، همزمان با تحصيل وقتي در حال رشد و تشخيص يافت خود و برادرش، سيّدعبدالحسين، را براي مبارزه با ظلم و ستم و فساد، با اجازه مادر به تهران آمده و به ديگر برادران خود به گرده فدائيان اسلام پيوستند.هم دوره اي ها و همکاران : از همدوره ايهاي سيد محمد واحدي مي توان به مظفر ذوالقدر، خليل طهماسبي، سيدمجتبي نواب صفوي، اصغر عمري و علي بهاري اشاره كرد.وقايع ميانسالي : سيدمحمد در اندك مدتي چنان لياقتي از خود نشان داد كه درباره‏اش مي‏گفتند: او زمينه روحي و نبوغ ذاتي يك رهبر را دارد. سيدمحمد قامتي بلند و سيمين و چهره‏اي خوب داشت، در عين حال هميشه لبخندي نمكين، زينت سيمايش بود. صدايي مردانه و جذاب داشت و هنگام سخنراني چون سياستمداري سالمند و كارآزموده سخن مي‏گفت.گاهي كه برادرانش به شوخي آرزوي ازوداج او را مي‏كردند، اشاره به لقاءاللّه كرده، ازدواج خود را به آن سمت صفحه زندگي، يعني زندگي جاويد، حواله مي‏داد. داراي خطي بسيار زيبا و مقالاتي بسيار شيوا بود و روزنامه منشور برادري را در سال 1331 تا حد زيادي او اداره مي‏كرد. او لحظه‏اي از رهبر خود، نواب صفوي، دور نمي‏شد. عاشق نواب بود و او را نمونه جَد شهيدش امام حسين (ع) مي‏دانست. سيّدمحمد در تمام دوره سخت و سنگين حمله به «علاء»، اختفاء، دستگيري و دادگاه در كنار رهبر محبوب خود ماند و در لحظه شهادت نيز دوش به دوش رهبر خود ايستاد. در محاكمه تقاضا كرد كه «تمام برادرانش را آزاد كنند و او را بكشند».اين شهامت و مردانگي از جوان هيجده ساله، به اندازه‏اي تكان‏دهنده بود كه اشك از ديدگان همه جاري ساخت. در سال 1334 در جلسه‏اي كه براي اعدام حسين علاء گرفته شد، در كنار شهيد نواب صفوي، شهيد سيدعبدالحسين واحدي و شهيد خليل طهماسبي بود و قاطعانه رأي خود را نسبت به آن اقدام اعلام كرد. او پس از تيراندازي به حسين علاء، همراه نواب، در منزل حميد ذوالقدر دستگير شد و تا آخرين نفس براي دفاع از ارزشهاي اسلامي ايستادگي كرد. در دادگاه ظلم، با شجاعت از مواضع انقلابي و اسلامي دفاع كرد به گونه‏اي كه يكي از سران رژيم به او گفت: جوان: مگر چند سال داري كه مي‏خواهي شهيد شوي؟واحدي با صلابت جواب داد:«شهادت تمام وجود مرا مي‏سوزاند و من نمي‏توانم تحمل كنم، برادرانم شهيد شوند و من آزاد باشم.»زمان و علت فوت : شهيد سيّدمحمد واحدي در سپيده دهم بيست‏و هفتم دي‏ماه 1334 همراه رهبر فدائيان اسلام و ساير برادرانش در سن بيست‏و يك سالگي تكبيرگويان به شهادت رسيد.اجساد پاك اين شهداي راه اسلام را پيش از آنكه مردم تهران از خواب بيدار شوند، به گورستان مسگرآباد، در جنوب شرقي بيرون تهران، بردند و جدا از يك‏ديگر به خاك سپردند. ساعتي بعد از راديو تهران اين خبر را منتشر ساخت. مردم «دولاب» كه از ديگران به گورستان مسگرآباد نزديك‏تر بودند، به آنجا رفتند تا شايد بتوانند جنازه‏ها را بگيرند؛ اما معلوم مي‏شود كه كار به پايان رسيده است. آنها از روي خط خوني كه از درب غسالخانه تا سر هر قبري كشيده شده بود، قبور را يافتند و بعدها با كمك مأمورين گورستان يك يك قبرها را شناسايي كرده، علامت كوچكي روي هر يك از قبرها گذاشتند. سالها بعد كه شهرداري تهران گورستان مسگرآباد را متروكه اعلام كرد، بيم آن مي‏رفت كه اين قبور شريف براي هميشه نابود شوند. لذا بعضي از برادران وفادار طي طرحي بسيار دقيق نيمه شب به قبرستان رفته، جنازه‏هاي «شهيد نواب»، شهيد «سيدمحمد واحدي» شهيد «ذوالقدر» را از قبر بيرون آورده، به شهرستان مقدس قم منتقل و در قبرستان وادي‏السلام در قسمت ضلع شمالي، به خاك سپردند.ساير فعاليتها و برنامه هاي روزمره : سيدمحمد به خاطر عشق به اسلام و پيشرفت نهضت، لحظه‏اي آرام نمي‏نشست و در همان جوّ اختناق، اعلاميه‏هاي فدائيان اسلام را پخش مي‏كرد و به همين دليل از طرف پليس طاغوت دستگير و مضروب شد.پس از اعدام انقلابي «رزم آراء» نيز دستگير شد. دفاعياتش در هنگام محاكمه اوج عظمت روحي او را بر همگان آشكار ساخت، طوريكه همه مبهوت و متحيّر شدند. او در طول مبارزه‏اش يك‏بار به بندرعباس تبعيد شد و آنگاه كه شهيد نواب صفوي از اين موضوع مطلع شد، به شدّت متأثر گرديد/

محمد واحدی

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته