علی سامره

متولد 2/9/1356 داراي 3 خواهر و 3 برادر. قد 183 سانتيمتر. متأهل داراي يک پسر به نام دانيال . مدرک تحصيلي: ديپلم ادبيات. تکه کلام: علي يارت و راست ميگي. دوست داره بعد از دانيال خدا دنيا خانم هم بهش بده. معتقد هستش که فوتبال خودش علمه پس هم علم خوبه هم ثروت. اگه فوتباليست نميشد معلم ميشد. قصد داره تو اوج فوتبال رو کنار بذاره. دلسوز، مهربان، عاطفي و مرد خانه هستش. از انشاء و فيزيک بيزار بوده. کشنده ترين شغل را مربيگري ميداند. بهترين کلام زندگي رو <الهي به اميد تو> ميداند. بهترين گلش رو سال 82 به لُنگيها زده. اولين باشگاهش حميد رفسنجان بوه. اولين مربيانش علي و حسن احمدي بودند. اولين گل رسمي را در مسابقات اميدهاي کشور به برومند زده. اولين اخطار را در بازي با فجر سپاسي گرفته. بهترين مربي رو اکبر زبردست، منصور پورحيدري و ژنرال قلعهنوعي ميداند. از مربيان خارجي هم فرگوسن رو قبول داره. آدم بسيار زودرنجي هستش. اتومبيل مورد علاقهاش پاجيرو هستش. اگه زيادي احساساتي بشه گريه ميکنه. زيباترين لحظه زندگياش رو گلي که از فاصله 30 متري در دقيقه 8 به لنگيها زده مي دونه.(يادش بخير چه قدر کيف کردم) نظرش راجع به حجازي اينه که مربي خوبيه ولي افتخار شاگردياش رو نداشته. تاريخ تولد دانيالش هم 28/12/81 است. عليزاده نوه خاله سامره هستش. وقتي ناراحت ميشه با کسي صحبت نميکنه تا آروم بشه. آقاي گل ليگ هم شده(چشم حسودا کور) اولين تصادف رو به تويتاي قديمي پدرش بوده که به ديوار زده. به شماره 8 علاقه ي وافري داره. هنرمند مورد علاقهاش هديه تهراني و فروتن هستند. به تيم ملي ايتاليا علاقه زيادي داره. الگوي اجتماعي او پدر و مادرش هستند. يک سال بازي در کالچوي رو بهترين حادثه زندگياش ميدونه. هواداران استقلال را موجوداتي دوست داشتني ميدونه.