الکساندر پتوفی
پتوفي، الکساندر. (1823ــ 1849) PE.TO.FI شاعر انقلابي مجارستاني
شاندور (الکساندر) پتوفي در روستاي کيش کوروش در مجارستان سفلي در خانواده اي فقير روستائي متولد گشت. پدرش دکاندار کوچکي در ده خود و مادر شاندور زني ساده ي روستائي بود. باينحال پدر و مادر سخت ميکوشيدند که شاندور باندازه کافي تحصيل کند اما بواسطه مشکلات مالي به اين آرزوي خويش دست نيافتند.
شاندور از همان کودکي گرفتار تنگدستي بود و از 16 سالگي دستخوش مبارزات و رنج هاي بسيار گشت. با اينحال شيفته دانستن و فرا گرفتن بود و نخستين اشعار خود را در همين احوال پريشاني سرود. شاندور از مدرسه گريخت و بعنوان هنرپيشه تأتر زماني بس دراز پياده در دشت هاي وطنش سفر کرد با همه کوچکي جثه و لاغري ازين سير و سفرها خسته نمي شد. در همين سفرها بود که به ژرفا و عمق زندگي هموطنان تيره روز پريشانحال آشنا گشت. روستائيان زحمتکش را همچون بردگان اسير و گرفتار مالکان بزرگ ميديد و روستائيان در جنگ ها بخاطر همين فئودال هاي ثروتمند کشته ميشدند، يا گرفتار سيه روزي و سرانجام گدا ميگشتند و در اثر تهيدستي جان مي سپردند.
شاندور پتوفي در همين احوال به مطالعه و آموختن دلبستگي فراوان داشت برخي از زبانهاي خاربي را فرا گرفت با ادبيات خارجي و مجاري آشنائي يافت. مطالعه تاريخ انقلاب کبير فرانسه را دوست ميداشت.
مجارستان تا اواخر نيمه اول قرن نوزدهم مستعمره اتريش بود ولي حماسه انقلاب کبير فرانسه، فتوحات ناپلئون در اروپا موج آزادي خواهي را در همه جاي اين قاره بحرکت در آورده بود، آزاديخواهان مجاري براي رهائي وطن خود بتلاش و کوشش افتادند و نه تنها براي استقلال سرزمين خود مبارزه ميکردند بلکه در راه آزادي ملل دور و نزديک خود مانند پتوفي ميکوشيدند.
از1840 پتوفي که هنرپيشه تآتر سيار بود و چندي بعد بعنوان نويسنده در يکي از مجلات ادبي و اجتماعي بود اپست پايتخت مجارستان بکار پرداخت.
سفرهاي دور و دراز پتوفي با مطالعه در احوال زندگي مردم نبوغ ويرا شکوفان تر ساخته چون با توده مردم در تماس دائم و زندگي آميخته بدرد و رنج و فقر آنان آشنا بود بدبختي و سيه روزي مردم را استعمار و مالکان و اشراف ميدانست و براي رهانيدن کشور از چنگ استعمارگران و نجات مردم از فقر و بدبختي انقلاب و مبارزه را تأکيد ميکرد زيرا در هيچيک از موارد دسترسي بحق جز با زور و قدرت انقلابيون ميسر نيست. در دوره کار مطبوعاتي خود برنامه هاي انقلابي پيشنهاد ميکرد الغاء بردگي دهقانان، و رسيدن بآزادي هاي دموکراتيک براي برقرار کردن استقلال ملي براي وطن نخست بايد تأمين شود.
(1)نقل و اقتباس از کتاب شاندور پتوفي ترجمه محمود تفضلي
شاندور پتوفي در ميدان روح استقلال طلبي و مبارزه براي وصول بآرمانهاي حق طلبانه کوشش هاي پرثمر کرد و دولت اتريش مجبور شد زبان رسمي مجارستان را زبان مجاري اعلام کند، اما شاعر باين گونه اصلاحات و اقدامات سطحي قانع نبود وصول باستقلال کامل وطن، هدفش بود و براي رسيدن بهدف هاي انقلابي خويش اشعار بسيار جالبي سرود از
آنجمله است قطعه دشمن شاهان که در 1844سرود و بعدها منظومه يانوش پهلوان را که سرنوشت حماسي و افسانه اي يکي از دهقانان وطن را با دلاويزي خاصي که در آن احساسات ميهن پرستي موج ميزند سرود.
پتوفي شاعران و نويسندگان و مردم خيال پرداز اشکال تراش را سخت بباد انتقاد ميگيرد و پيروزي ملي را سرلوحه همه هدف هاي مردم سرزمين مجارستان ميداند و در همين احوال يعني سال 1848 موج انقلاب در اروپا بلند و بلندتر و پهناورتر و عميق تر مي گردد. پاريس آلمان، بوهم، صربستان، ترانسيلواني را موج انقلاب در برميگيرد و در مارس 1848موج انقلاب از شهر بوداپست آغاز و شاندور پتوفي شاعر ملي و شاعر انقلاب در رأس انقلابي ها قرار ميگيرد.
در آنروزگار بوداپست از دو قسمت تشکيل شده بود. بودا محل اعيان و منطقه پست محل سکونت فقيران و تهيدستان، پتوفي و ياران انقلابيش در 15مارس 1848 از محله پست انقلاب را شروع کردند، سانسور را از ميان برداشتند چاپخانه ها را متصرف گشتند و سرود ملي را شروع کردند، سانسور را از ميان برداشتند چاپخانه ها را متصرف گشتند و سرود ملي را که دو روز پيش سرورده بودند بچاپ رسانيدند و منتشر ساختند و دژ بودا که همچون باستيل پاريس، زندان آزاديخواهان بود تصرف و آزاديخواهان را آزاد کردند و پتوفي خود درين دژ سرود ملي را براي مردم خواند و در روزنامه اي بنام 15 مارس منتشر کردند که در آن پتوفي اشعار و عقايد انقلابيش را درج ميکرد.
در مجلس ديت برنامه اقليت دست چپ که شامل 12 ماده بود وآزادي هاي دموکراتيک را براي ملت و استقلال ملي را براي مجارستان اعلام ميکرد بتصويب رسيد ويک کميته امنيت عمومي تأسيس شد که پتوفي عضويت آنرا بعهده گرفت .
در 17مارس سرانجام دربار وين تسليم شد و استقلال مجارستان را پذيرفت و انقلاب مجارستان براه خود ادامه ميداد و پتوفي همچنان شاعر انقلابي بود.
لايوش کشوت قهرمان ملي مجارستان، نماينده مجلس ديت وليدراقليت و رهبرسياسي انقلاب را بعهده داشت، و پتوفي با وي همکاري ميکرد.
دربار حيله گر وين با اينکه با استقلال مجارستان موافقت کرده بود سپاهيان فراوان بجنگ انقلابيون مجارستان فرستاد تا مستعمره خود يعني مجارستان را پس بگيرد ولي پتوفي و ساير انقلابيون سربازان مجاري را که در منطق ديگر امپراتوري اتريش خدمت ميکردند دعوت بدفاع از سرزمين خود نمودند و بمبارزه اي پردامنه برخاستند و شعار آنها چنين
"فرار کنيد و بازگرديد!"
پتوفي تنها براي آزادي ميهن خود نمي جنگيد زيرا وقتي امپراتوري اتريش ميخواست از نيروهاي مجاري و نيز سرکوبي ايتاليا استفاده کند، پتوفي مانع شد و گفت ما بايد براي آزادي همه سرزمين هاي استعمار شده تلاش کنيم و خود به گاريبالدي انقلابگر ايتاليائي پيوست تا آن سامان را از چنگ استعمار و استبداد برهاند.
شاندور پتوفي در جنگ ها هميشه در صف نخستين قرار داشت و در همين جنگ ها ژنرال بم لهستاني براي آزادي مجارستان خود را بخدمت مجاري ها درآورد و فرماندهي ترانسيلواني را عهده دار گشت و پتوفي همرزم و دوست اين سردار انقلاب مجارستان شد.
هنگامي که اتريش روسيه را با خود همدست کرد و بنام اتحاد مقدس انقلابات اروپا را ميخواستند درهم بشکنند پتوفي سخت بمبارزه برخاست و سخت مي جنگيد. پتوفي عقيده داشت که انقلاب مجارستان مي تواند سرمشقي براي ساير کشورهاي استعمارزده اروپا باشد و در نبردي که در تابستان 1849همراه با ارتش ژنرال بم که با سپاهيان نيرومندتر از خود مي جنگيد، پتوفي نيز دليرانه نبرد ميکرد و سرانجام کشته شد در حاليکه فقط 26 سال داشت و آخرين شعرش را که دوران وحشتناک نام داشت در ژوئيه 1849سرود.
"بدين ترتيب قهرماني که سراسر عمر و تمام نيروي خود را در راه انقلاب و آزادي گذارده بود ضمن جنگ در راه آزادي جان سپرد و سرگذشت عمر کوتاه خود را با خون خود بصورت يک حماسه دليرانه در تاريخ آزادي ملل ثبت کرد."
"پتوفي در برابر تند باد حوادث همچون مشعلي فروزان سراسر وجود خود راسوزاند تا راه تاريک را براي ديگران روشن سازد بدينسان زندگي او و مرگ او خود چون يک شعر پرعظمت و فراموشي ناپذير جلوه ميکند.
وجود پتوفي براي توده هاي ملت مجار همچون يک افسانه الهام بخش گرديد بطوريکه تا سالهاي دراز پس از مرگ شجاعانه اش مردم مجارستان هنوز اميدوار بودند که او کشته نشده باشد و خيال ميکردند که خود را پنهان کرده است تا در يک فرصت مناسب ديگر همراه توده هاي ملت خود در راه آزادي وطنش قيام کند."
از سال 1842 تا 1849 شاندور پتوفي بيش از 800 منظومه و قطعه بزرگ و کوچک سرود."شعر پتوفي ساده و جذاب است و در تمام آن صداي ملتي که بيدار ميگردد شنيده ميشود. از آنجا بيرون آمده بود و با مردم زندگي کرده بود بهتر از هر کسي آرمانها و آرزوهاي مردم را ميدانست و بيان ميکرد."
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
