راد استایگر

Steiger, Rod بازيگر (1925، دستمپتن نيويورک- امريکا) با نام رادني استيون استايگر به دنيا آمد. تحصيلاتش را در مدرسه بازيگري اکتورز استوديه به پايان بر د. در شانزده سالگي مدرسه را رها کرد تا به نيروي دريايي بپيوندند. طي جنگ جهاني دوم مدتي در اقيانوس آرام خدمه اژدرافکن بود. سپس کارمند اداري ارتش شد و در همين دوره با گروهي آماتور روي صحنه رفت. ابتدا کار تآتر مي کرد و در مجموعه هاي تلويزيوني ظاهر مي شد. از اوايل دهه ي 1950 وارد سينما شد و با نقش برادر بزرگ مارلون براندو و در در بارانداز به شهرت رسيد. حداقل تا اواسط دهه ي 1970 از ستارگان سينمايي امريکا به شمار مي امد. براي سمسار برنده جايزه بهترين بازيگر از جشنواره برلين شد و براي در گرماي شب برنده اسکار بهترين بازگير نقش اول. استايگر، مثل براندو و کارل مالدون، بازيگر نمونه اي برخاسته از مکتب اکتورز استودي بود. قابليت هايش را در نقش هاي متفاو.تي بروز مي داد. چهره چندان جذابي نداشت و اين باعث شد بيش تر در نقش شخصيت هاي پر انرژي و اغلب عصيانگر و بد ذات بازي کند. در چاقوي بزرگ، ائکلاهما!، برد تير و در گرماي شب امکان يافت تا بازي و سبک خودش را نيز به نمايش بگذارد. همسر اوب، دوم و آخرش (سالي گريسي، کلر بلوم، 1959-1969 و جون بنديکت، از 2000) بازيگر هستند. از فيلم ها: 1951- ترزا (زينه مان)؛ 1954- در بارانداز (کازان)، کارد بزرگ (آلدريچ)؛ 1955- اوکلاهما! (زينه مان)، محاکمه نظامي بيلي ميچل (پرمينجر)؛ 1956- بازگشت از ابديت (فارو)، هرچه سخت تر زمين مي خورند (رابسن)، جوبال (ديوز)؛ 1957- برد تير (فولر)، از ميان پل (آناکين)، همسر شرير (فارو)؛ 1958- وحشت و فرياد (ا. استون)، آل کاپون (ويلسن)؛ 1960- هفت دزد (هاتاوي)؛ 1961- نشانه (گ. گرين)، دنيا در جيب من (راتاف)؛ 1962- شماره 13 وست استريت (ليکاک)، طولاني ترين روز (آناکين و...)؛ 1963- دست ها روي شهر (رزي)؛ 1964- دوران بي تفاوتي (مازه لي)؛ 1965- سمسار (لومت)، و مردي آمد (اولمي)، دکتر ژيواگو (د. لين)، عزيز از دست رفته (ت. ريچاردسن)؛ 1967- دختر و ژنرال (فستا کامپانيله)، در گرماي شب (جويسن)؛ 1968- گروهبان (فلين)؛ 1969- مرد مصور (اسمايت)، سه در دو نمي گنجد (پ. هال)؛ 1970- واترلو (بوندار چوک)؛ 1971- تولدت مبارک واندا جون (رابسن)؛ 1972- سرت را بدزد احمق (لئونه)؛ 1973- لاکي لوپيانو (رزي)، جنگ لالي- مادونا (ر. سارافيان)؛ 1974- موسوسليني- آخرين قادام (ليتزاني)؛ 1975- بي گناهان با دست هاي آلوده (شابرول)، هنسي (شارپ)؛ 1976- و. ک. فيلدز و من (هيلر)؛ 1978- عشق و گلوله ها (رزنبرگ)، ف. ي. س. ت. (جويسن)؛ 1979- وحشت آميتي ويل (رزنبرگ)، موفقيت بزرگ (مک لاگلن)، عمر مختار/ شير صحرا (عقاد)؛ 1981- آني گله اي و بريچز کوچولو (ل. جانسن)؛ 1982- ستاره نيک بخت (فيشر)، کوهستان جادويي (گايسن دورفر)، برگزيده (کاگان)؛ 1984- چهره عريان (فوربز)؛ 1986- شمشير گيديون (م. آندرسن)؛ 1987- خويشاوندان (اوبرو)، گوتيک امريکايي (ها)؛ 1989- مرد ژانويه (پ. اوکانر)؛ 1990- مردان قابل احترام (رايلي)؛ 1991- سرود کافه غمگين (کالو)؛ 1992- بازيگر (آلتمن)؛ 1994- متخصص (لوسا)؛ 1995- به دنبال افتخار (اولين)؛ 1996- مريخ حمله مي کند! ( ت. برتن)؛ 1997- پسر بچه (ج. هاميلتن)، ناشناس (بدهم)؛ 1998- جسم و روح (کاس)؛ 1999- پايان روزها (هايمز)؛ 2000- آخرين تهيه کننده (ب. رنولدز).

راد استایگر

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته