جورج اسکات
.Scott, George C بازيگر (1926، وايز ويرجينيا- امريکا؛ 1999)
با نام جرج کامبل اسکات به دنيا آمد. تحصيلاتش را در دانشگاه ميزوري به پايان برد. چهار سال در خدمت نيروي دريايي بود. کارش را با تآتر آغاز کرد و خيلي زود به برودوي و تلويزيون راه يافت. در سال 1959، براي نخستين بار، جلوي دوربين رفت. با پاتن در زمره بازيگران درجه اول سينماي امريکا درآمد؛ در حالي که از پذيرش اسکار بهترين بازيگر نقش اول براي اين فيلم خودد اري کرد. در تلويزيون نيز فعاليت داشت (از پذيرش جايزه امي براي بها، 1972، نيز خودداري کرد) و طي دهه ي 1980 نقش هاي قابل توجه «فاگين» (در آليور توييست) و «اسکروج» (در ترانه کريسمس) را در فيلم هاي تلويزيوني بازي کرد. چهار همسرش، کارولين هيوز (1951-1954)، پاتريشيا ريد (1954-1960)، کالين ديوهرست (1960-1965 و 1967-1972) و تريش وان دوير (از 1972 تا زمان مرگ اسکات در 1999)، و دو پسرش، دوون اسکات و کامبل اسکات، نيز بازيگر هستند.
اسکات را اغلب به دو دليل روحيه ستيزه جويش، بازيگر «مشکل» مي دانستند. او حتي پيش از اين که برنده اسکار شود با ابراز نفرت نسبت به اين مراسم از قبول آن سر باز زده بود، اما بر خلاف دست اندرکاران صنعت سينما، مطبوعاتي ها او را بسيار تحسين مي کردند و مي گفتند شخصيت قوي، باهوش، غريزي
@66#
و نيرومند او بر پرده، هم در نقش هاي اول و هم در نقش هاي دوم، امکان هر نوع ايرادگيري را از مخاطب سلب مي کند. با اين که با کارگردانان بزرگ کار کرد اما هرگز نگذاشت در تيپي کليشه شود. او همواره روحيه مستقل خود را حفظ کرد و در نهايت حرفه اي بودن، اجراهايي اوريژينال به دست دادو در نقش شخصيت هاي منحصر به فرد و بي نظير، قدرتمند و عصبي- که مي توان او را به دليل همين بروز ناگهاني خشم، «مرد عصباني» ناميد- حيرت انگيز بود که يکي از بهترين نمونه هاي آن نقش «ژنرال پاتن» در فيلم پاتن است. در عين حال قادر بود لطافت و ملايمتي باشکوه و عميق از خود نشان دهد (روز دولفين).
هم چنين در نقش کمدي ژنرال ديوانه دکتر استرنج لاو درخشان و به يادماندني بود. بازي او در نقش «راچستر» خشن با قلبي مکهربان در جين اير، نيز کاملاً با بازي اورسن ولز در همين نقش (در نسخه رابرت استيونسن، 1944) نه تنها قابل مقايسه که شايد از برخي جهات برتر است فيلم هايي که او کارگرداني کرده است نيز اغلب از سوي منتقادان با تحسين روبه رو شده اند. او از دهه ي 1980 به بعد عملاً نقش مهمي در سينما ايفا نکرد و بيش تر در تلويزيون موفق بود.
از فيلم ها: 1959- درخت اعدام (ديوز)، تشريح يک قتل (پرمينجر)؛ 1961- بيليارد باز (رابرت راسن)؛ 1963- فهرست ايدريان مسنجر (هيوستن)؛ 1964- دکتر استرنج لاو (کوبريک)، رولزرويس زرد (اسکوييت)؛ 1965- کتاب مقدس (هيوستن)؛ 1967- کلاهبردار (کرشنر)؛ 1968- پچوليا (ر. لستر)؛ 1970- پاتن (شفنر)؛ 1971- آخرين تلاش (ر. فلايشر)، بها (کوک)، بايد غول باشند (هاروي)، جين اير (دلبرت مان)، بيمارستان (هيلر)؛ 1972- سر کرده هاي جديد (ر. فلايشر)، خشم شديد (+ ک.)؛ 1973- نفت خام اوکلاهما (کريمر)؛ 1974- وحشي رها شده است (+ ت. ، ک. )، روز دلفين (م. نيکولز)؛ 1975- هيندنبورگ (وايز)؛ 1977- جزايري در رودخانه (شفنر)، شاهزاده و گدا (ر. فلايشر)، سينما سينما (دانن)؛ 1979- فيلم مستهجن (شريدر)، بچه عوض شده (مداک)؛ 1980- فرمول (آويلدسن)؛ 1981- آقاي لينکلن (ريگزبي)؛ 1982- آليور توييست (ک. دانر)؛ 1984- آتش افروز (م. لستر)، ترانه کريسمس (ک. دانر)؛ 1990- جن گير 2 (بلاتي)؛ 1993- رودي (آنسيا)، کينه (هـ . بکر)؛ 1994- کتک خور شاهزاده (مکارتني)؛ 1995- انگس (پ. ر. جانسن).
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
