ویسلی اسنابیس
Snipes, Wesley
بازيگر (1963، اورلاندوي فلوريدا- امريکا)
در کودکي هم راه خانواده اش از فلوريدا به نيويورک رفت. پيش از بازگشت به فلوريدا در سال هاي نوجواني، دو سال را در آموزشگاه «شهرت» نيويورک به فراگيري هنرهاي نمايشي گذراند. در سال 1980 براي تحصيل در رشته تآتر وارد دانشگاه ايالتي نيويورک شد و هم زمان به تکميل آموخته هايش در زمينه هايي مثل رقص، شمشير بازي و هنرهاي رزمي پرداخت. پس از آن وارد دنياي نمايش شد. پيش از ورود به سينما، مدتي به عنوان نصب کننده خطوط تلفن گذران زندگي مي کرد. حضورش در نقش رهبر دارودسته اوباش خيابان گرد ويدئو کليپ بد مايکل جکسن به کارگرداني مارتين اسکورسيزي زمينه را براي ورودش به سينما هموار ساخت. در همان سال (1986) در نخستين فيلمش گربه هاي وحشي، يکي از کمدي هاي تيپيک گلدي هاون، در نقش عضو مبتدي يک تيم فوتبال امريکايي ظاهر شد. در اين فيلم با وودي هارلسن هم بازي بود. بازيگري که پس از اين دوبار ديگر هم در فيلم هاي مردان سفيد نمي توانند پرش کنند و قطار پول، کنار او قرار گرفت. ويژگي هاي فيزيکي استايپس و توانايي هاي او در رشته هاي گوناگون ورزشي موجب شد در طيف متنوعي از اين گونه آثار ظاهر شود. در دومين فيلمش، خيابان هخاي طلا نقش يک مشت زن آماتور را داشت؛ در کمدي ورزشي ميجر ليگ در نقش يکي از اعضاي يک تيم بيس بال ظاهر شد؛ در مردان سفيد نمي توانند پرش کنند نقش يک بازيکن بسکت بال حرفه اي را به عهده گرفت؛ در طرفدار دوباره به عرصه بيس بال بازگشت و در هيئت يک قهرمان محبوب اين رشته به ايفاي نقش پرداخت.
اسنايپس در سينماي سياه پوستان اين سال ها نيز حضوري فعال داشته است. گذشته از ايفاي نقش اصلي نيوجک سيتي، در اوايل دهه ي 1990، براي اسپايک لي در دو فيلم ظاهر شد: بلوز بهتر مامان که در آن نقش ساکسوفون نواز رقيب دنزل واشينگتن را داشت و تب جنگل که در آن با ايفاي نقش معمار سياه پوستي که با عشق به يک زن سفيد پوست خود را به دردسر مي اندازد، به مضمون کهنه اختلافات نژادي در جامعه امريکا جان بخشيد. گرچه رابطه او با يک زن سفيد پوست قبلاً به شکل غير قراردادي تر در سلطان نيويورک مجال طرح يافته بود. اسنايپس، لارنس فيش برن و ديويد کاروزو، داست. استايپس تصوير پليس خشن، سرسخت و وظيفه شناس اين فيلم را آرام آرام تکامل بخشيد و در فيلم هاي بعدي اش از نقظه جوش گرفته تا مسافر57، آفتاب تابان، منطقه فرود و قطار پول به اشکال گوناگون به آن جان بخشيد. با اين همه از کليشه شدن در نقش قهرمانان مثبت پرهيز کرد و در نقش منفي ويرانگر،از توانايي هاي فيزيکي و استعدادش در زمينه کمدي به يک اندازه بهره گرفت. هم چنين به زغم موفقيت مسافر 57، که تقليدي از جان سخت ويروس ويليس به حساب مي آمد و زمينه لازم براي تثبيت موقعيت اسنايپس در مقام بازيگري صرفاً عضلاني و نسخ سياه پوست ژان کلودوان دام و استيون سيگال را فراهم کرده بود ولي با پذيرش نقش هايي متفاوت که با خصايص فيزيکي اش در تضاد کامل بودند، از کليشه شدن در اين قالب ثابت و تکرار خود پرهيز کرد. مثل ايفاي نقش يک معلول در رقص آب و مردي زن نما در به وانگ فو، براي همه چيز متشکرم، جولي نيومار. در 1989 با حضور در فيلم تلويزيوني داستان جنگ ويتنام: آخرين روزها از محصولات شبکه HBO جايزه بهترين بازيگر مرد را از آن خود کرد و بدين ترتيب، روي پرده کوچک تلويزيون هم حضوري موفق داشت. در سال هاي بعد نيز حضورش در طيف متنوعي از آثار، از عرصه آشناي «اکشن / تريلر» (اين بار پس زمينه سياسي) مثل جنايت در کاخ سفيد و هنر جنگ گرفته تا ايفاي نقش يکي از قهرمان داستان هاي مصور «مارول» در فيلم ترسناک بليد، قرن موفقيت بوده است.
از فيلم ها: 1986- گربه هاي وحشي (ريچي)، خيابان هاي طلا (ج. رات)؛ 1987- وضعيت بحراني (آپتد)؛ 1989- ميچر ليگ (د. وارد)؛ 1990- سلطان نيويورک (فرارا)، بلوز بهترين مامام (ا. لي)، نيو جک سيتي (ماريو وان پيبلز)؛ 1991- تب جنگل (ا. لي)؛ 1992- رقص آب (استاين برگ و خيمه نز)، مردان سفيد نمي توانند پرش کنند (ر. شلتن)، مسافر 57 (هوکس)؛ 1993- آفتاب تابان (کافمن)، نقطه جوش (هريس)، ويرانگر (برامبيلا)؛ 1994- منطقه فرود (بدهم)، شوگر هيل (ايکاسو)؛ 1995- قطار پول (روبين)، به وانگ فو، براي همه چيز متشکرم، جولي نيومار (کيدرون)؛ 1996- طرفدار (ت. اسکات)، با شکوه (کيدرون)؛ 1997- فقط براي يک شب (فيگيس)، جنايت در کاخ سفيد (ليتل)؛ 1998- مارشا هاي ايالات متحد (برد)، بليد (نورينگتن)؛ 1999- بازي با تمام وجود (شلتن)؛ 2000- هنر جنگ (دوگه).
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
