مورای ایبراهم، ف.

Abraham, F. Murray

بازیگر (1939، پیتسبرگ پنسیلوانیا- امریکا)

با نام فحرید مورای ایبراهم به دنیا آمد. پدر و مادرش سوری و ایتالیایی بودند. تحصیلاتش را در دانشگاه تکزاس به پایان برد. سپس در استودیوی هربرت برگوف آموزش بازیگری دید. از اواسط دهه ی 1960 روی صحنه رفت. در سال 1971 نیز نخستین فیلمش را بازی کرد. پس از سال ها بازی در نقش های کوچک فیلم های گاه معتبر، سرانجام برای نقش «آنتونی سالی یری» در آمادئوس برنده ی اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد و به شهرت رسید. در سال های بعد حضور فعال و چشم گیری (از جمله در نام گل سرخ، یک مرد بی گناه و مرگ و دوشیزه) داشت. در تآتر نیر کار می کند و از اجراهایش، به خصوص، در انتظار گودو (1988)، شهرت دارد.

از فیلم ها: 1971- باید غول باشند (هاروی)؛ 1974- سر پیکو (لومت)؛ 1975- زندانی خیابان دوم (فرانک)، پسران آفتاب (هـ . راس)؛ 1976- ریتس (ر. لستر)، همه مردان رئیس جمهور (پاکولا)؛ 1983- صورت زخمی (د پالما)، آمادئوس (م. فورمن)؛ 1986- نام گل سرخ (آنو)؛ 1989- یک مرد بی گناه (یتس)؛ 1990- آتش نخوت ها (د پالما)؛ 1991- تبهکاران (کاربلنیکوف)؛ 1993- آخرین قهرمان اکشن (مک تیرنان)، سلاح پر شده نشنال لامپون (کویینتانو)؛ 1995- آفرودیت توانا (و. آلن)غ 1996- بچه های انقلاب (دانکن)، در جست و جوی ریچارد (پاچینو)؛ 1998- سفر ستاره ای: شورش (فریکز)؛ 1999- استر (مرتس)، کشتی نوح (اروین)، ماپت های فضایی (ت. هیل)؛ 2000- پیدا کردن فارستر (وان سانت).