پدرو اینفانته

 Pedro,Infant بازیگر (1917، ماساتلان- مکزیک؛ 1957) با نام پدرو اینفانته کروس به دنیا آمد. پس از چهار سال مدرسه را رها کرد و به عنوان پادو و نجار به کار مشغول شد. در سال 1939 به رادیو راه یافت و به خوانندگی روی آورد. سه سال بعد در نقش سیاهی لشکر در نخستین فیلم خود جلوی دوربین رفت و در 1948 با ایفای نقش در ما فقرا به شهرت رسید. در 1957 به خاطر بازی در تیزوک جایزه ی بهترین بازیگر جشنواره ی برلین را از آن خود کرد و در همین سال در یک سانحه ی هوایی جان خود را از دست داد. با گذشت نزدیک چهل سال از مرگ اینفانته، ستاره ی بی رقیب سینمای مکزیک، هنوز یادش در فرهنگ عامه ی امریکای لاتین زنده است. او بیش از آن که یک بازیگر باشد، یا «شخصیت» بود و شاید بتوان گفت که اصولاً نقش خودش را بازی می کرد. در به یادماندنی ترین فیلم هایش، نقش کارگری شهری یا کابوی مکزیکی را به عهده داشت و بر خلاف بازیگرانی مثل خورخه نگرته و پدرو آرمنداریز، با نگاه مستقیم خود در دوربین در یاد تماشاگران نفوذ می کرد و باقی می ماند؛ هر چند که آوازهایش در فیلم ها نیز طرفداران خاص خود را داشت. اینفانته به رغم به نمایش گذاشتن مهارت های بازیگری اش از طریق ایفای نقش های چند گانه، بهتر از همه در فیلم های «مردانه» ظاهر می شد و اغلب بر اهمیت رابطه ی مرد با مرد تأکید می کرد. او تصور می کرد گر چه همسر نخستش او را یک بازیگر کرده بود، اما خداوند می خواست که او یک خلبان باشد! و در یکی از پروازها دچار سانحه شد و همگان را در ماتم فرو برد. ستاره ی فیلم های مکزیکی مرد، اما هم چنان یک بت باقی ماند و هنوز فیلم هایش در تلویزیون مکزیک نمایش داده می شوند و صفحه های آوازهایش به فروش می روند. در مراسم بیست و پنجمین سالگرد مرگش، قریب به ده هزار نفر شرکت کردند و یاد او، سبک او، شگوه و وقار و جذابیت او را با احترام زنده کردند. از فیلم ها: 1943- مسلسل (کاستیلو)؛ 1944- من رنج کشیدن را دوست دارم (رودریگس)؛ 1948- ما فقرا (رودریگس)، شما اغنیا (رودریگس)؛ 1950- بالای امواج (رودریگس)؛ 1952- عشق کوچک زندگی من (زاکاریاس)؛1953- اضطراب (زاکاریاس)، دو مرد با احتیاط ( رودریگس)؛ 1954- مواظب عشق باشید (زاکاریاس)؛ 1955- مدرسه ی ولگردان (گونزالس)، بی گناه (گونزالس)؛ 1957- تیزوک (رودریگس).