الکسی باتالوف
Batalov,Alexei بازیگر ، کارگردان (1928، ولادیمیر- شوروی) برادر زاده بازیگر کهنه کار سینما و تآتر نیکلای باتالوف بود. تحصیلاتش را در مدرسه ی تآتر هنر مسکو به پایان برد. در «تآتر ارتش شوروی» مدتی (1950-1053) بازی می کرد. سپس به «تآتر هنر مسکو» (1953-1956) پیوست. یوسیف هایفتس او را کشف کرد و نقش اصلی در یک خانواده ی بزرگ (1954) و دیگر فیلم هایش را به او داد. در 1956 در فیلم مادر مارک دانسکوی همان نقشی را بازی کرد که عمویش در نسخه ی 1926 پودوفکین از مادرِ ماکسیم گورکی بازی کرده بود. چهره ی صاف و ساده ی باتالوف و لبخند معصومانه اش او را به تجسم ایده آل نسل جوان و امیدوار شوروی در بسیاری فیلم ها بدل کرد. بازی نیرومند او در لک لک ها پرواز می کنند، باعث شهرت بین المللی اش شد. در سال 1976 هنرمند مردم اتحاد شوروی نام گرفت و سپس به سمت استادی کارگاه بازیگران فیلم در انستیتوی سینمای مسکو منصوب شد گه گاه کارگردانی هم کرده است. باتالوف نه تنها به درستی از نبض جریانات زمانه اش آگاه بود، بلکه با بازی هایش به نظر می رسید حال و هوای اجتماعی و اخلاقی جامعه ی شوروی را هم پیش گویی می کند، و در واقع به دیگران الگو می دهد. از همان آغاز استعدادهای بازیگری اش آشکار بود و خلوص معنوی، گرما و نیروی درونی شخصیت هایش را به نمایش می گذاشت. به عنوان شخصیتی معاصر، طرف توجه کارگردانانی مثل هایفتس، میخاییل روم و میخاییل کاتالازوف قرار گرفت. در خانمی با سگ کوچک، بر مبنای داستانی از آنتون چخوف، مردی بود که بی معنا بودند زندگی پیشینش را دریافته بود و نومیدانه بودند آینده اش را هم درک می کرد. بازی او در انتقال عمق متن چخوف موفق بود. شخصیت های او اغلب شخصیت هایی بودند دارای عزت نفس که دسیسه های تقدیر به راحتی نمی تواند آن ها را از میدان به در برد. در لک لک ها پرواز می کنند نقش خود با تأکید بر اهمیت اخلاق و وجدان به عنوان اصول اساسی اعمال انسانی، بازی کرد و توانست حس و حال سربازی روسی را در نخستین روزهای جنگ جهانی دوم بیافریند که طعم تلخ شکست و عقب نشینی را می چشد. در نه روز در یک سال توانست از تیپ کلیشه ای فیلم های قبلی خارج شده و نقش مردی را بازی کند که مظهر نظم جدیدی است که در آن کشفیات علمی دیگر به یک فرد خاص تعلق ندارند. سرانجام در مسکو اعتقادی به اشک ها ندارد که برنده ی اسکار بهترین فیلم خارجی شد، نقش مردی را داشت که اعمالش گواه درک بالایی از اخلاق اجتماعی بودند؛ قهرمانی بلند نظر، هوشمند و یک هنرمند فطری. او برای ایفای نقش قهرمان امروزی و متعهد در شوروی پیش از فروپاشی، انتخابی ایده آل بود. از فیلم ها (به عنوان بازیگر): 1954- زویا (آرنستام و اسکاروویچ)؛ 1955- یک خانواده ی بزرگ (هایفتس)، پرونده ی رومیانستف (هایفتس)؛ 1956- مادر (دانسکوی)؛ 1957- لک لک ها پرواز می کنند (کالاتازوف)؛ 1960- خانمی با سگ کوچولو (هایفتس)، پالتو (+ ک.)؛ 1962- نه روز در یک سال (م. روم)؛ 1964- روز خوشبختی (هایفتس)؛ 1965- سه مرد فربه (+ ک.)؛ 1968- مرده ی متحرک (ونگروف)؛ 1971- پرواز (آلوف و نائوموف)؛ 1973- یک جنایت بسیار انگلیسی (سامسونوف)؛ 1974- بدون بازگشت (سالتیکوف)؛ 1980- سرعت (سوتوزاروف)؛ 1986- چتری برای عشاق (ناخائتوف)؛ 1990- تدفین استالین (یفتوشنکو)؛ 1996- تخم مرغ های مرگبار (لومکین).
