سلیمان حییم

سلیمان حییم فرهنگ‏نویس، مترجم، نویسنده، شاعر و نوازنده تار که از وی به عنوان پدر فرهنگ‌های دوزبانه نوین یاد می‌شود، سال 1266 در تهران به دنیا آمد
پدر و مادر او در اصل از یهودیان شیراز بودند. حییم، تحصیلات خود را در یک مکتب‏خانه سنتى آغاز کرد و سپس در آموزشگاهى متعلق به مبلغان مسیحى ادامه تحصیل داد و در نوزده‏سالگى وارد کالج آمریکایى تهران (البرز فعلى) شد.
در 1301، به سمت مترجم در وزارت مالیه به کار پرداخت. در 1302 ازدواج کرد که حاصل آن شش فرزند (چهار دختر و دو پسر) بود.
در 1310 به استخدام «شرکت نفت ایران و انگلیس» درآمد و به ریاست دارالترجمه شرکت منصوب شد. از اواسط دهه 1330 ریاست اداره خرید شرکت نفت به او محول شد که چندان دوام نیاورد و از این سمت استعفا کرد و به دنبال آن بازنشسته شد.
حییم در اواخر دهه اول قرن چهاردهم هجرى شمسى (سال 1308) به انتشار اولین فرهنگ خود، فرهنگ جامع انگلیسى - فارسى، دست زد و بعد از آن کار فرهنگ‏نویسى را با جدیت و مداومت تا آخر عمر ادامه داد.
ناشر آثار وى «کتاب‏فروشى یهودا بروخیم و پسران» بود که به دقت نظر و وسواس‏هاى مؤلف احترام مى‏گذارد و حروف‏چینى و چاپ فرهنگ‏ها را در بالاترین حدّ امکانات فنى زمان خود فراهم گردانده بود.
فهرست آثار حییم بدین قرار است:
فرهنگ بزرگ انگلیسى - فارسى (دوجلد)
فرهنگ بزرگ فارسى - انگلیسى (دوجلد)
فرهنگ یک‏جلدى انگلیسى - فارسى‏
فرهنگ یک‏جلدى فارسى - انگلیسى‏
فرهنگ انگلیسى - فارسى کوچک‏
فرهنگ فارسى - انگلیسى کوچک‏
فرهنگ فرانسه - فارسى کوچک‏
فرهنگ عبرى - فارسى‏
امثال فارسى به انگلیسى 
آخرین معشوقه سلطان عبدالحمید (ترجمه)
نمایشنامه‏ها:
یوسف و زلیخا؛ اِستَر و مردخاى؛ روت و نَعومى؛ خشایارشا؛ جوان بدمست
حییم اثر منتشر نشده‌ای هم داشت به نام «فرهنگ فارسى - عبرى» که هیچگاه عرضه عمومی نشد.
سلیمان حییم بعد 25 بهمن‏ماه سال 1348 شمسى درگذشت  و پیکر او در آرامگاه یهودیان تهران به خاک سپرده شد.
زنده یاد کریم امامى که خود از جمله فرهنگ‌نویسان و ویراستاران نامی به شمار می‌رفت و فرهنگ کیمیای وی بعد از درگذتشتش از سوی انتشارات فرهنگ معاصر به بازار کتاب عرضه شد درباره حییم گفته است:
اولین حسى که از مرور فرهنگ‏هاى آن زنده‏یاد به انسان دست مى‏دهد، حس احترام است براى بزرگىِ کارى که یک‏تنه انجام داده، براى دقت حیرت‏انگیزى که صرف کار مى‏کرده و براى عشقى که به کار خود داشته. همه این نکته‏ها را مى‏توانیم در خود فرهنگ‏ها مشاهده کنیم و حتماً لزومى ندارد که شرح حال‌مؤلف را بخوانیم یا روایاتى از کمالات او را از قول شاهدان عینى بشنویم تا بدانیم.
امتیاز آثار به جای مانده از حییم، به انتشارات فرهنگ معاصر رسید که با شکل گرفتن واحد پژوهش این انتشاراتی تمامی فرهنگ‌های تالیف حییم بازپیرایی ویراستاری و منتشر شد